مدل توسعه قابلیت های انسانی در سازمانهای دولتی با تاکید بر آمایش سرزمینی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، پردیس البرز دانشگاه تهران .ایران
2 دانشیار مدیریت ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 دانشیار، عضو هیأت علمی دانشکده مدیریت دانشگاه تهران
4 دانشیار مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، ایران
doi
10.22034/obs.2024.713725چکیده
توسعه انسانی عبارت از فرآیند بسط انتخابهای انسانی در بستر فضای اجتماعی قابلیتزا برای زندگی مناسب، اخلاقی، آزاد و با شأن انسانی است. در استان اصفهان با توجه به تحقیقات انجام شده واسناد کتابخانه ای و علی رغم استعدادهای بسیار زیادی که وجود دارد و همچنین زمینه های آمایشی در بعضی از سازمان های دولتی بنظر میرسد مدل مطلوبی برای توسعه قابلیت های انسانی سازمان های دولتی این مورد پژوهشی وجود ندارد. بنابراین هدف از این تحقیق که به شیوه کیفی انجام شده است، ارائه مدل توسعه قابلیت های انسانی در سازمان های دولتی با رویکرد آمایش سرزمینی است و بد ین منظور نمونه گیری هدفمند وبه روش گلوله برفی با 17 نفراز کارشناسان و بر اساس جدول شماره 2 و با مصاحبه های نیمه ساختاریافته انجام شد و پس از حصول از اشباع نظری، محقق داده ها را براساس استراتژی گرندد تئوری و روش سیستماتیک کدگذارینمود.با توجه به رویه های ذکر شده برای رسیدن به اهداف پژوهش، داده های اطلاعاتی گردآوری و تحلیل شد. و مولفه های مدل، شامل مولفه های استخراج شده از متن مصاحبه ها و بصورت 181 کد مستخرج نهایی و در قالب 72 مفهوم و 32 مقوله فرعی و 6 مقوله اصلی (بعد) شرایط علی، زمینهای، مداخلهگر، پدیده (فرآیندها و استراتژیها) ، راهبردها و پیامدها بود