تحلیل انرژی مصرفی ویژه در فرایند خشک کردن کیوی با روش فروسرخ
نویسندگان
1 گروه مهندسی بیوسیستم، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان
2 دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان
3 گروه مهندسی مکانیزاسیون، دانشکده کشاورزی، دانشگاه گیلان
doi
10.71810/jfst.2025.1130135چکیده
خشککردن میوهجات جزئی از صنایع تبدیلی است که ازجمله روشهای نگهداری طولانیمدت محصولات، محسوب میشود. برخی از مشکلات اساسی فرایند خشککردن محصولات کشاورزی، مصرف انرژی بالا و مدتزمان طولانی خشک شدن محصولات است. با طراحی مناسب خشککن، انتخاب تیمارهای مناسب و کنترل فرایند خشک شدن میتوان علاوه بر ارتقای کیفیت مواد خشکشده، هزینه عملیاتی فرایند خشککردن را نیز کاهش داد هدف این تحقیق بررسی اثر تغییر توان و زمان فروسرخ، توان و زمان ریزموج و آنزیم بری بر انرژی ویژه مصرفی در خشککردن کیوی بر میزان انرژی مصرفی ویژه است. هر تیمار از 5 عامل تشکیل شده که هر یک از عوامل دارای دو سطح است. بدین ترتیب مجموعاً 32 تیمار به دست آمد. خشککردن با روش فروسرخ، با استفاده از یک دستگاه خشککن فروسرخ که در این مطالعه طراحی و ساختهشده بود انجام گرفت. این مطالعه به صورت آزمایش فاکتوریل اختلاط یافته (اختلاط ناقص) در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی انجام شد. برای بررسی نرمال بودن داده ها از آزمون شاپیرو ویلک استفاده شد. مقایسه میانگینهای دو سطح هر عامل اصلی به روش t مستقل انجام گرفت. همچنین برای مقایسه میانگین اثرات دوگانه و سهگانه از آزمون تعقیبی توکی در سطح معناداری 05/0 استفاده شد. محاسبات در نرم افزار 26 IBM SPSS Statistics انجام گرفت. نتیجه آزمون شاپیرو ویلک نشان داد که انرژی ویژه مصرفی محاسبه شده با استفاده از اعداد برداشت شده دارای توزیع نرمال نیست. پس از نرمالسازی دادهها آزمون تجزیه واریانس انجام شد. نتایج حاصل از تجزیه واریانس دادهها نشان داد که اثر هر 5 عامل در سطح 5% معنیدار شده است. نتایج مقایسه میانگین نشان داد، تیمار دارای توان فروسرخ (250 وات)، زمان فروسرخ (10 دقیقه) و اعمال فرایند آنزیم بری دارای کمترین مقدار انرژی مصرفی ویژه به میزان 26/9 مگا ژول بر کیلوگرم است.