رتبهبندی استانهای ایران از نظر وجود منابع بهداشتی و درمانی و سطح دسترسی افراد به آنان با استفاده از تصمیمگیری چند شاخصه
نویسندگان
1 باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی، خمین، ایران
2 کارشناس متخصص بهداشت حرفه ای، سازمان تامین اجتماعی، ستاد مرکزی، اداره کل درمان مستقیم، تهران، ایران.
3 کارشناسارشد مهندسی بهداشت حرفه ای، سازمان تامین اجتماعی، مدیریت درمان استان مرکزی، درمانگاه تخصصی شماره 3 اراک، اراک، ایران
doi
چکیده
مقدمه: توسعهیافتگی بخش بهداشت و درمان یک جامعه بر اساس وجود منابع مختلف بهداشتی و درمانی و سطح دسترسی افراد به آنان سنجیده میشود. هدف از پژوهش حاضر رتبهبندی استانهای ایران از نظر وجود منابع بهداشتی و درمانی و سطح دسترسی افراد به آنان با استفاده از تصمیمگیری چند شاخصه بود. روش پژوهش: در این مطالعه موردی و مقطعی که دادههای مورد نیاز با مراجعه به سامانه سالنامه آماری به دست آمده است، نمرات توسعه یافتگی 30 استان ایران با استفاده یکی از جدیدترین روشهای تصمیمگیری چند شاخصه به نام "ارزیابی محصول جمع شده با وزن" با در نظرگیری 24 شاخص مهم بهداشتی و درمانی به کمک نرمافزار Excel 2010 مورد ارزیابی قرار گرفت. یافتهها: از نظر وجود منابع بهداشتی و درمانی، استان تهران با اختلاف بسیار زیادی نسبت به سایر استانهای کشور و با کسب نمره 0.9131 رتبه نخست و استان سمنان با کسب نمره 0.0603 رتبه آخر را به دست آوردهاند در حالی که از نظر دسترسی افراد به آن منابع و توجه به جمعیت هر استان، استان ایلام با کسب نمره 0.1146 رتبه نخست و استان خوزستان با کسب نمره 0.0409 رتبه آخر را به دست آوردهاند. نتیجهگیری: استانهای ایران از نظر وجود منابع بهداشتی و درمانی و همچنین سطح دسترسی افراد به آنان با یکدیگر اختلاف دارند و منابع بخش سلامت به طور یکسان توزیع نشده است.