شهر و همه‌گیری کرونا؛ بررسی پیامدهای اجتماعی و فضایی اقداماتِ شهری مرتبط با سلامت

نویسندگان

1 دکتری شهرسازی و پژوهشگر شهرسازی در دانشکده معماری و مطالعات شهری دانشگاه پلی تکنیک، میلان، ایتالیا (نویسنده مسئول) ketabollahi.kasra@gmail.com

doi
10.30495/jisaud.2023.1985226.1065
چکیده

گسترش سریع بیماری کووید-۱۹، یک بحران بهداشت عمومی جهانی ایجاد کرده است که در مقیاس‌های مختلف محلی و جهانی از طریق اقدامات و دستورالعمل‌های فاصله‌گذاری اجتماعی مورد توجه قرار گرفته است. این موضوع با موضوعاتی در مورد ماهیت الگوهای زندگی و کار از طریق استفاده فشرده از فناوری های اطلاعاتی و مخابراتی همراه است که منجر به پذیرش اجتماعی و نهادی این الگوها به عنوان "عادی جدید" می شود.از نظر روش‌شناسی، بحث بر اساس چارچوبی فرا رشته‌ای است که برای تحلیل مفهومی مورد استفاده قرار می‌گیرد و با شناسایی و گفتمان مفاهیم طراحی و برنامه‌ریزی عملیاتی می‌شود.این مقاله بر موارد ذیل تأکید دارد: الف) مسائل مربوط به پویایی شهری از منظر جغرافیای شهری و انسانی، طراحی و برنامه‌ریزی شهری، و مهندسی حمل‌ونقل ترسیم می‌شوند. ب) پرسش‌هایی که به مفاهیم اجتماعی-فضایی و دیالکتیک فضای شهری/زندگی شهری مربوط می‌شوند از حوزه روان‌شناسی محیطی ناشی می‌شوند. و ج) بحث در مورد محیط‌های جدید که سبک‌های زندگی/کار جدید را در خود جای می‌دهند، از دیدگاه‌های قوم‌نگاری و مردم‌شناختی فراتر می‌رود. این مقاله با چشم‌اندازی به پایان می‌رسد که جنبه‌های کلیدی هم‌افزایی مورد نیاز بین آموزش معماری و شهری، تحقیق و عمل و سلامت عمومی در دنیای مجازی و جهانی پس از همه‌گیری را نشان می‌دهد. براین اساس شهر و شهرسازی در دورة همه-گیری و پس از آن، از طریق اقدامات در سه حوزة الگوهای کار، فاصله‌گذاری و پویایی شهری می‌تواند در تاب‌آوری شهر و شهرنشینی مؤثر باشد.این مقاله با چشم‌اندازی به پایان می‌رسد که جنبه‌های کلیدی هم‌افزایی مورد نیاز بین آموزش معماری و شهری، تحقیق و عمل و سلامت عمومی در دنیای مجازی و جهانی پس از همه‌گیری را نشان می‌دهد. براین اساس شهر و شهرسازی در دورة همه-گیری و پس از آن، از طریق اقدامات در سه حوزة الگوهای کار،فاصله‌گذاریو پویایی شهری می‌تواند در تاب‌آوری شهر و شهرنشینی مؤثر باشد.