" بررسی اثربخشیIPM/FFS بر ابعاد زیستمحیطی واقتصادی" جوامع روستایی مطالعه موردی (شهرستان فریدونکنار استان مازندران)
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد مدیریت محیطزیست، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست ،واحد علوم و تحقیقات ، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشیار دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
doi
10.22034/jest.2017.11337چکیده
چکیده زمینه و هدف: این پژوهش به بررسی و ارزیابی دستاوردهای شالیکاران در پی اجرای IPM/FFSدر کشتبوم های زراعی برنج بر ابعاد اقتصادی و زیستمحیطی جوامعروستایی تحت پوشش پروژه توانمندسازی شالیکاران شهرستان فریدونکنار استان مازندران و اهمیت توسعه شیوه کشاورز به کشاورز در مدیریت تولید محصول سالم میپردازد. روش بررسی: در این بررسی به طور تصادفی برروی 80 نفر از شالیکاران 4 روستای سوته، فرم، حیدرکلا و رودبست از شهرستان فریدونکنار انتخاب شدند، به سه گروه از کشاورزان اجراکنندهFFS/ IPM(گروه اول)، کشاورزان تحتتاثیر (گروهدوم) و کشاورزان بدوناطلاع از این طرح (گروهسوم)، تقسیم شدند. فرضیه تحقیق بررسی رابطه معنیدار بین اجرای طرح IPM/FFS در روستا و شاخص های زیستمحیطی و اقتصادی بوده است. بر این اساس، روش توصیفی، قیاسی و همبستگی انتخاب گردید و برای آزمون فرضیه ها از شاخص های مرکزی و ضریب همبستگی پیرسون، کایاسکوئر و کروسکالوالیس استفاده شد. یافتهها: نتایج حاکی از آن است که همبستگی معنیداری بین اجرای طرح و کاهش مصرف سموم در هرسه گروه مطالعاتی وجود دارد به طوریکه میزان دفعات سمپاشی افراد در هر سه گروه نسبت به سال های پیشتر به میزان 45% ، کاهش یافته است. آمار نشان میدهد در سال87 ، در گروه اول و دوم 11 نفر به طور کامل سمپاشی نکردهاند. البته این اقدام در گروه اول کاملا اصولی و در گروه دوم غیراصولی انجامگرفته است که میتوان تفاوت عمل را در جداول آماری مشاهده کرد.اکثریت افراد در گروه سوم و دوم دو مرتبه سمپاشی کردند، به طوری که 50% افرادی که به صورت مشارکت کامل (7-6 سال) در طرح حضور دارند فقط یکبار اقدام به سمپاشی کردهاند و میزان مصرف را تا 80% تقلیل دادهاند. این درحالیاست که همین افراد در هر سه گروه در مصاحباتشان ذکرکردند در دو و سه سال قبل بیش از 3 مرتبه سمپاشی کردهاند و این میزان گاهی تا 7 مرتبه نیز میرسیده است و فقط 1 نفر از افراد گروه سوم بیش از سه مرتبه سمپاشی کردهاست و بر این اساس در هر سه گروه از نظر کاهش هزینههای خرید سموم و دستمزد کارگران سمپاش تا 70% (میزان 100 هزار تومان در هر هکتار) صرفهجویی شدهاست. همان طور که در آرژانتین و برزیل تحقیق مشابهی نشان داده که با اجرای طرح 2/1 میلیون دلار صرفهجویی در هزینههای کشت سویا و پنبه شده است (9). بحث و نتیجهگیری: نتایج این بررسی نشان میدهد، که بین اجرای طرحIPM/FFSو ارتقا آگاهی های علمی و فنی کشاورزان، کاهش مشکلات مهم گذشته، رعایت بهداشت فردی و زیستمحیطی، کاهش مصرف سموم شیمیایی، کاهش هزینهها، افزایش درآمد و تولید شالیکاران و کاهش بیماری بلاست همبستگی معنیداری وجود دارد. در حالی که همبستگی معنیدار بین اجرای طرح و اشتغالزایی، کاهش مصرف کود شیمیایی ، تهیه و استفاده از کودهای طبیعی وجود ندارد.