پیشگیری رشدمدار؛ بررسی فقهی و حقوقی(ایران و انگلستان)
نویسندگان
doi
چکیده
پیشگیری رشدمدار؛ بررسی فقهی و حقوقی(ایران و انگلستان)* نیوشا قهرمانی افشار[1] قدرت اله خسرو شاهی [2] محمدرضا شادمانفر[3] چکیده در یک سیاست جنایی مبتنی بر آموزه های علمی، روش های مقابله با ناسازگاری کودکان و نوجوانان با بزهکاری بزرگ سالان متفاوت است. شناسایی عوامل زمینه ساز بزهکاری و انحراف و تلاش در جهت رفع عوامل خطر در دوره های سنی رشد کودکان و نوجوانان اساس مداخلات زودرس را تشکیل می دهد که نیازمند ارایه برنامه ای جامع و مدون با همکاری نهادهای دخیل در امور مربوط به اطفال و نوجوانان خواهد بود. از دیگر سو، آموزه های فقهی جرم شناختی حکایت از آن دارد که کودکان و نوجوانان جزو آسیب پذیرترین اقشار جامعه از لحاظ جسمانی، روانی و اجتماعی به شمار می روند. از این روست که قانون گذاران دنیا، حساس بودن این دورۀ سنی را دریافته و مبادرت به اتخاذ سازوکارها و تدابیر حمایتی نموده اند. استفاده از نهادهای جامعه پذیرکننده، تقویت سازوکارهای خودکنترلی، برنامه های حمایتی فردمدار، خانواده مدار، مدرسه مدار، بهره گیری از ظرفیت های اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی جهت ایجاد بسترهای لازم در راستای مانع سازی در گرایش اطفال و نوجوانان به بزهکاری حائز اهمیت می باشد. در این نوشتار تلاش بر آن است تا پیشگیری رشدمدار در پرتو آموزه های فقهی و سیاست جنایی ایران و انگلستان را مورد بحث و بررسی قرار گیرد. کلیدواژه ها: مداخله زود رس، آموزه های فقهی، سیاست جنایی، خود کنترلی. * تاریخ دریافت : 20/11/94 تاریخ پذیرش : 20/05/95 [1]- دانشجوی دوره دکتری حقوق جزا و جرم شناسی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد خواراسگان (اصفهان)، ایران، اصفهان. [2] - استادیار و عضو هیأت علمی دانشگاه اصفهان (نویسنده اصلی). [3] - استادیار و عضو هیأت علمی دانشگاه اشرفی اصفهانی.