ارزيابي کمي ارتباط و پيوستگي لکه‌هاي جنگلي با استفاده از شاخص‌هاي دسترسي به زيستگاه در شهرستان ايلام

نویسندگان

1 دانشجوي کارشناسي‌ارشد جنگل‌شناسي و اکولوژي جنگل، دانشکده کشاورزي و منابع طبيعي، دانشگاه محقق اردبيلي، اردبیل، ایران.

2 دانشیار گروه منابع طبيعي، دانشکده کشاورزي و منابع طبيعي، دانشگاه محقق اردبيلي، اردبیل، ایران.

3 استاد گروه منابع طبيعي، دانشکده کشاورزي و منابع طبيعي، دانشگاه محقق اردبيلي، اردبیل، ایران.

4 دانشیار گروه منابع طبيعي، دانشکده کشاورزي و منابع طبيعي، دانشگاه محقق اردبيلي، اردبیل، ایران. * (مسوول مکاتبات)

doi
چکیده

زمینه و هدف: تخريب و از هم گسيختگي اکوسيستم‌هاي محلي چالش‌هاي جدي را در مديريت و حفاظت سيماي سرزمين مطرح نموده است و نتايج و تأثيرات بسيار زيادي را در فرآيند‌هاي متفاوت اکولوژيک دارد. تفکيک زيستگاه و تغيير آن باعث ايجاد زيستگاه‌هاي تکه تکه شده و تشکيل لکه‌هاي مجزا و کوچک‌تر مي‌شود. هدف تحقيق حاضر ارزيابي ارتباط و پيوستگي لکه‌هاي جنگلي با استفاده از شاخص‌هاي دسترسي به زيستگاه در جنگل‌هاي شهرستان ايلام با استفاده از نرم‌افزار CONEFOR Sensinode 2.2 است. روش بررسي: پس از تهيه نقشه کاربري اراضي و پوشش جنگلي منطقه، با استفاده از نرم‌افزار CONEFOR Sensinode شاخص‌‌هاي پيوستگي کل (IIC)، احتمال پيوستگي (PC)، تعداد لينک‌ها (NL) و سهم هر لکه در پيوستگي (PCconnector) براي تعيين اهميت لکه‌ها در پيوستگي زيستگاه محاسبه شدند. يافته‌ها: نتايج تحقيق نشان دادند که مقدار شاخص تجمعي پيوستگي در پوشش جنگل کم‌تراکم به‌طور متوسط برابر ۲۶/۰ است، در حالي‌که پوشش جنگلي نيمه‌انبوه و انبوه به ترتيب برابر ۰۲/۰ و ۰۴/۰ است. هم‌چنين بيش‌ترين همبستگي مثبت معنی‌دار (p<0.01) ميان مناطق متصل موجود در گره‌ها و احتمال پيوستگي لکه‌هاي مربوط به هر پوشش وجود دارد. بحث و نتيجه‌گيري: در مجموع مي‌توان گفت مقادير شاخص‌هاي پيوستگي و دسترسي زيستگاه در منطقه مورد مطالعه به ميزان بسيار پاييني بوده و هم‌چنين ميزان ارتباط لکه‌هاي جنگل ضعيف بيش‌تر از جنگل متوسط و خوب است.