ارزیابی کیفیت زندگی در شهرک های ویلایی مسکونی(مورد مطالعه:خانه های ویلایی شهرک نفت اهواز)

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، دانشکده هنر و معماری، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.

2 دانشیار گروه معماری، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.

doi
10.71882/jisaud.2025.1120283
چکیده

امروزه تحقیقات در مورد رضایت مسکن در طبقات متفاوت جامعه مورد توجه قرار گرفته است. رضایت مسکونی ارتباط نزدیکی با رفاه ساکنان دارد و به طور کلی به عنوان یک عامل تعیین کننده کیفیت زندگی افراد در نظر گرفته می شود. مطالعات کیفیت زندگی شهری از نظر درک نیازها و انتظارات گروه های مختلف اجتماعی در مورد مسکن و محیط مسکونی و همچنین ارائه راهکار در سیاست های مسکن و شهرنشینی در جامعه از اهمیت بالایی برخوردار است. رضایت مسکونی، ویژگی های خانه و محیط آن یکی از عوامل موثر بر کیفیت زندگی است. کلان شهر ها به دلیل ماهیت پویای خود، دگرگونی های ساختاری بسیاری را تجربه می کنند و در این فرایند، انتظارات و نیازهای افراد نسبت به محل زندگی خود نیز تغییر خواهد کرد. به عنوان مثال مطالعات نشان داد بعد از بیماری همه گیری مانند کرونا، مناطق مسکونی کم تراکم و ویلایی مورد توجه مردم قرار گرفت. از این رو در چهارچوب بهبود کیفیت زندگی افراد، انجام تحقیقات در دوره‌های متفاوت زمانی ضروری است. برخلاف مطالعاتی که بر شهرهای توسعه یافته جهان و برج های مسکونی متمرکز شده اند و ویژگی های محیط های مسکونی را نادیده گرفته اند، این تحقیق ضرورت ارزیابی رضایت افراد در مورد مجتمع های مسکونی ویلایی را مورد بحث قرار داده است. هدف از پژوهش حاضر بررسی کیفیت زندگی در شهرک نفت اهواز، استخراج مولفه های اصلی و میزان رضایتمندی ساکنان این گونه شهرک ها است. در اين پژوهش با استفاده از پرسشنامه و روش تحلیل آماری فریدمن شاخص های تاثیر گذار بر كيفيت زندگي در شهرك نفت اهواز مـورد سـنجش و ارزيابي قرار گرفته است و نتایج، رضایت کامل ساکنان را نشان می دهد. همچنین مولفه های سطح دسترسی، حمل و نقل و امنیت از بیشترین سطح رضایت برخوردارند.