اثر بخشی طرحواره درمانی در تعدیل طرحوارههای ناسازگار اولیه و کاهش حساسیت اضطرابی در دانشجویان
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد ابهر، استادیار گروه روان شناسی، ابهر، ایران.
2 دانشگاه آزاد اسلامی واحد ابهر، استادیار گروه روان شناسی، ابهر، ایران.
3 دانشآموخته کارشناسیارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
4 دانشگاه آزاد اسلامی واحد ابهر، دانشآموخته کارشناسیارشد مشاوره، ابهر، ایران. * نویسنده مسئول
doi
چکیده
حساسیت اضطرابی ترس از اضطراب و نشانههای مرتبط با آن می باشد که ممکن است به عوارض بالقوه آسیبزای بدنی، روان شناختی و اجتماعی منجر شود. حساسیت اضطرابی یک عامل آسیبزا برای ایجاد اختلالات اضطرابی محسوب میشود. مطالعه حاضر با هدف تعیین تأثیر طرحواره درمانی در تعدیل طرحوارههای ناسازگار اولیه و کاهش حساسیت اضطرابی در دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز انجام شد. پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح تحقیق پیشآزمون پسآزمون با گروه کنترل است. 10 آزمودنی به طور تصادفی انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل به طور تصادفی جایگزین شدند. بوسیله پرسشنامههای فرم کوتاه طرحوارههای ناسازگار یانگ و حساسیت اضطرابی رایس و همکاران دادهها جمعآوری و با استفاده از تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر تجزیه و تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد که مداخلات مبتنی بر طرحواره درمانی میتواند همه طرحوارهها بجز طرحوارههای استحقاق/بزرگ منشی، انزوای اجتماعی/بیگانگی و شکست را به طور معنیداری تعدیل کند. همچنین مداخلات مبتنی بر طرحواره درمانی میتواند حساسیت اضطرابی دانش آموزان را به طور معنیداری کاهش دهد. نتایج پژوهش شواهدی را پیشنهاد میکند که طرحواره درمانی روش درمانی مناسبی برای تعدیل نمودن طرحوارههای ناسازگار اولیه و کاهش حساسیت اضطرابی دانشجویان میباشد. لذا به منظور تعدیل نمودن طرحوارههای ناسازگار اولیه و کاهش حساسیت اضطرابی لازم است که بر اساس مداخلات طرحواره درمانی زمینه تغییر یا تعدیل طرحوارهها فراهم شود.
