رابطه سبکهای یادگیری و صفات شخصیت با پیشرفت تحصیلی دانشجویان در درس زبانانگلیسی
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات اصفهان، استادیار گروه روانشناسی، اصفهان، ایران.
2 کارشناسارشد روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، گروه روانشناسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
3 دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد، مربی و دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، گروه علوم تربیتی، مشهد، ایران.
4 دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد، مدرس گروه علوم تربیتی، مشهد، ایران.
5 مدرس دانشگاه
doi
چکیده
این پژوهش با هدف بررسی ارتباط سبکهای یادگیری (وابسته بهزمینه و نابسته بهزمینه) و صفات شخصیت (روان رنجورخویی، برونگرایی، پذیرش، سازگاری و وظیفهشناسی) با پیشرفت تحصیلی انجام شد. جامعه این پژوهش همه دانشجویان رشتههای علومانسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد بودند. برای انجام این پژوهش 360 دانشجو (196 دختر و 164 پسر) به روش نمونهگیری تصادفی طبقهای انتخاب شدند. همه آنها پرسشنامه سبکهای یادگیری (التمن، راسکین و ویتکین، 1971) و پرسشنامه صفات شخصیت (کاستا و مک کری، 1992) را تکمیل کردند. یک آزمون محقق ساخته به عنوان شاخص پیشرفت تحصیلی زبانانگلیسی در نظر گرفته شد. یافتهها نشان داد که سبک وابسته بهزمینه و وظیفهشناسی با پیشرفت تحصیلی رابطه مثبت و معنیدار (p≤0/01)، پذیرش با پیشرفت تحصیلی رابطه مثبت و معنیدار (p≤0/05) و روان رنجور خویی با پیشرفت تحصیلی رابطه منفی و معنیدار داشته است (p≤0/01). وظیفهشناسی، سبک وابسته بهزمینه و پذیرش در یک مدل توانستند 49 درصد از واریانس پیشرفت تحصیلی را پیشبینی کنند و نیز سهم وظیفهشناسی در پیشبینی پیشرفت تحصیلی بیش از سایر متغیرها بود.
