نقش استراتژی های مدیریت تعارض با میانجی گری مهارتهای روانی مربیان برعملکرد ورزشی تیم های لیگ های بسکتبال بانوان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، دانشکده تربیتبدنی و علوم ورزشی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران،ایران.
2 استاد، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استادیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
4 دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
5 استادیار، گروه روانشناسی ، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران .
doi
10.30495/jism.2022.21814چکیده
هدف از مطالعه حاضر پرداختن به این موضوع از طریق بررسی و شناسایی ترجیحات استراتژیک مدیریت تعارض نسبت به و نتایج تیم بر اثربخشی تیم (برد و باخت، پلی آف، رتبه بندی، و ماندگاری تیم) بود. شرکت کنندگان شامل مربیان زن از 41 تیم در بسکتبال زنان بودند که ترجیحات آنها در سه سطح مسابقات لیگ جمع شده بود. دادهها از طریق پرسشنامه چندبخشی برای ارزیابی متغیرهای مطالعات جمعآوری شد. و در مطالعه جمعیت شناسی از طریق تکمیل فرم در خواستی از مربیان کسب گردید و در بخش مطالعه اثربخشی اطلاعات آماری از سایت رسمی فدراسیوان بسکتبال ایران داده ها بدست آمد . از آمار استنباطی و مدلهای آمار پارامتریک رگرسیون چندمتغیری جهت پیشبینی فرضیه ، استراتژیهای مدیریت تعارض مربیان بر اثربخشی تیمهای بسکتبال بانوان موثر است استفاده شد . اثربخشی از طریق مولفههای استراتژی مدیریت تعارض در مربیان تیمهای بسکتبال بانوان با تأکید بر میزان F بدست آمده ، میتوان مطرح نمود که ارتباط معنیداری بین مؤلفههای استراتژیهای مدیریت تعارض با اثربخشی در سطح 01/0=α مشاهده میشود. به عبارتی دیگر توان پیشبینی اثربخشی از طریق مؤلفههای استراتژیهای مدیریت تعارض وجود دارد. یافته های تحقیق موارد مفیدی را برای مطالعات آینده ارائه نموده است
