ارزیابی مدلهای هوشمند در تخمین هدایت الکتریکی آبهای زیرزمینی (مطالعه موردی: دشت مازندران)
نویسندگان
1 استادیار گروه مکانیک بیوسیستم، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران *(مسوول مکاتبات).
2 دانشجوی دکترای سازه های آبی، گروه مهندسی آب، دانشگاه لرستان، خرم آباد،، ایران.
doi
10.22034/jest.2018.13753چکیده
چکیده زمینه و هدف: منابع آب زیرزمینی در کنار آبهای سطحی تأمینکننده نیاز بخشهای شهری، صنعت و کشاورزی است که علاوه بر کمیت، کیفیت آنها نیز باید بررسی شود. شورییکی از مهمترین پارامترهایی است که برای ارزیابی کیفیت آبهای زیرزمینی در نظر گرفته میشود. روش بررسی: در این پژوهش کاربرد مدلهای شبکه عصبی مصنوعی و شبکه بیزین جهت پیشبینی هدایت الکتریکی8 چاه مشاهداتی دشت مازندران مورد بررسی قرار گرفت. که برای این منظور هیدروژن کربنات، کلرید، سولفات، کلسیم و منیزیم در مقیاس زمانی ماهانه طی دوره آماری (1383-1393) بهعنوان ورودی و هدایت الکتریکی بهعنوان پارامتر خروجی انتخاب شد.معیارهای ضریب همبستگی، میانگین قدر مطلق خطا و ضریب نش ساتکلیف برای ارزیابی و عملکرد مدل مورداستفاده قرار گرفت. یافتهها: نتایج نشان داد مدل شبکه عصبی مصنوعی با ضریب همبستگی (989/0)، میانگین قدر مطلق خطا(ds/m019/0) و نیز معیار نش ساتکلیف(970/0) در مرحله صحت سنجی در اولویت قرار گرفت بحث و نتیجهگیری: در مجموع نتایج حاکی از توانمندی قابلقبول مدل شبکه عصبی مصنوعی در تخمین هدایت الکتریکی آبهای زیرزمینی است.