سنجش میزان اثربخشی مؤلفه‌های طراحی بیوفیلیک بر ارتقای شاخصه‌های سلامت بیماران در محیط‌های درمانی (مطالعه موردی: در شهر مشهد)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه معماری، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران

2 استادیار، گروه هنر و معماری، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران

3 استادیار، گروه معماری، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران

4 دانشیار، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی، مشهد، ایران

doi
چکیده

مقدمه: مطالعه حاضر به منظور ارزیابی تأثیرات طراحی بیوفیلیک در محیط‌های درمانی در راستای ارتقای شاخصه‌های سلامت بیماران صورت گرفت. تکیه بر طراحی بیوفیلیک در راستای تعامل انسان و محیط در جهت افزایش کیفیت محیطی و اثرگذاری بلحاظ روانشناختی بر بیماران، می‌تواند امری ضروری باشد. روش پژوهش: در این پژوهش سه بعد اصلی از طراحی بیوفیلیک به همراه مؤلفه‌های آن در قالب پرسشنامه مورد سنجش قرار گرفت. افراد شرکت کننده در این نظر سنجی شامل سه گروه: معماران، بیماران و کادر درمان بوده که در برخی ‌بیمارستان‌های شهر مشهد انجام شد. داده‌های گردآوری شده از روش‌های مناسب آماری توسط نرم افزارSPSS ، آزمون T و آزمون ANOVA مورد سنجش قرار گرفته‌اند. هدف این پژوهش مقایسه عوامل تاثیر گذار طراحی بیوفیلیک بر ارتقای شاخصه‌های سلامتی در محیط درمانی می‌باشد. یافته‌ها: طبق داده‌ها و آزمون‌های انجام شده در در هر سه گروه، میزان عامل تجربه مستقیم طبیعت بالاترین امتیاز به مقدار 68 درصد و بعد از آن عامل تجربه غیر مستقیم طبیعت با تاثیر 28 درصد و ماهیت مکان و فضا با تاثیر 19 درصد بوده است که نشان دهنده اثربخشی بالای عامل تجربه مستقیم طبیعت به صورت مشترک در میان گروه‌ها با وجود اختلاف نظر، می‌باشد. نتیجه‌گیری: نتایج تحلیلی این پژوهش، بیانگر تأثیر بیشتر وجود طبیعت در محیط انسان ساخت می‌باشد و خود نشان گر ارتباط مثبت میان بیمار و طبیعت و بهبود کیفیات زیستی محیط درمانی می‌باشد. بنابراین طراحی محیط درمانی بیوفیلی می‌تواند منجر به ارتقای شاخصه‌های سلامت بیمار شود.