رویۀ دیوان داوری ورزش در مقابله با «تبانی در نتیجۀ بازی»
نویسندگان
1 استادیار، گروه حقوق عمومی، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشآموختۀ دکتری حقوق بینالملل عمومی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jplsq.2025.379901.3573چکیده
پدیدۀ «تبانی در نتیجۀ بازی» بهعنوان یکی از مهمترین تهدیدات، اساسیترین جنبۀ ورزش را که پیشبینیناپذیر بودن نتیجۀ بازی است، از بین میبرد. گسترش این پدیده و گره خوردن آن با قمار و شرطبندیهای بیقاعده، ضرورت مقابله با آن را به شیوهای جامع و با همکاری ذینفعان ورزشی، دوچندان نموده است. نوشتار حاضر در نظر دارد با روش تحلیل محتوی، به نقش، رویه و سیاست قضایی دیوان داوری ورزش بهعنوان یکی از ارکان اصلی حقوق بینالملل ورزش در برخورد با این پدیده پرداخته و با تجزیهوتحلیل آرای صادره، ارزیابی دقیقتر و صحیحتری از ضوابط و ضمانت اجراهای حاکم ارائه کرده است و به این پرسش پاسخ میدهد که رویۀ دیوان با در نظر گرفتن آرای صادره، تا چه اندازه راهکار مؤثری در مقابله با تبانی در نتیجۀ بازی با توجه به راهکارهای موجود در اسناد بینالمللی مقابله با فساد، ایجاد کرده است. ارزیابی نهایی حاکی از آن است که رویۀ قضایی دیوان، در زمینۀ برخورد و مقابله با این پدیده، راهکارهای مؤثری ارائه کرده، لکن بهنظر میرسد در حوزۀ پیشگیری، رویۀ دیوان، هنوز نتوانسته است خیلی مؤثر و مفید واقع شود.