نقش شبکه‌های اجتماعی مجازی در فرهنگ سیاسی ایران (مورد مطالعه دانشجویان دانشگاه‌های تهران)

نویسندگان

1 علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، ایران

2 گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه آزادی اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، استان تهران، کشور ایران

3 علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، ایران

doi
10.30495/jisds.2007.21240
چکیده

پژوهش حاضر بر اساس مطالعه یک نمونه 385 نفری از دانشجویان دانشگاه‌های تهران با روش پیمایشی و استفاده از تکنیک پرسش‌نامه است که به تأثیر شبکه‌های اجتماعی مجازی بر فرهنگ سیاسی دانشجویان پرداخته است. در این پژوهش بر مبنای نظریه فرهنگ سیاسی آلموند و وربا سه نوع فرهنگ سیاسی سنتی، تبعی و مشارکتی در نظر گرفته شده است. این سه نوع فرهنگ سیاسی بر اساس سه بعد شناختی، احساسی و ارزش‌یابانه نسبت به چهار مقوله نظام، درون‌ دادها، برون‌ دادها و خود به عنوان یک بازیگر مشخص می‌شود. متغیر‌های زمینه‌ای و مستقل در این پژوهش عبارت‌اند از جنسیت، رشته تحصیلی، مقطع تحصیلی، نوع دانشگاه و شبکه‌های اجتماعی مجازی. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که جمعیت مورد مطالعه الگوهای یکسانی از فرهنگ سیاسی دارند و الگوی غالب در میان آنان الگوی مشارکتی مثبت است اگرچه الگوی مشارکتی منفی نیز در بین آنها وجود دارد که در نظریات آلموند و همکارانش تعریف نشده است.