رابطه توانمندسازی نیروی انسانی با بهرهوری سازمانی بیمارستان امام حسین (ع) شاهرود
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، دانشکده علوم و فناوریهای پزشکی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استادیار، گروه مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، دانشکده علوم و فناوریهای پزشکی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استادیار، گروه مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، دانشکده علوم و فناوریهای پزشکی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.30495/jhm.2022.67880.11054چکیده
مقدمه: یکی از مهمترین منابع تولید در سازمانها منابع انسانی در صنعت مربوطه هستند که توانمندسازی آنان امروزه یکی از مهمترین دغدغههای مدیران و سیاستگذاران است و توجه به نقش و عملکرد صحیح این منبع عظیم می تواند راهگشای بسیاری از چالشهای سازمانی باشد. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه توانمندسازی نیروی انسانی با بهره وری سازمانی در بیمارستان امام حسین شاهرود می باشد.روش پژوهش: پژوهش حاضر مطالعه ای کاربردی و توصیفی - تحلیلی بوده و بصورت پیمایشی اجرا شده است که اطلاعات آن در شش ماهه اول سال 1397 جمعآوری گردیده است. با توجه به موضوع تحقیق که به بررسی رابطۀ بین متغیرها می پردازد، تحقیق از نوع همبستگی می باشد. جامعه ی آماری کلیه کارمندان بیمارستان شاهرود بودند، که با توجه به فرمول کوکران، حجم نمونه آماری 153 نفر محاسبه شد که بصورت تصادفی ساده انتخاب شدند. همچنین پرسشنامه استاندارد توانمندسازی نیروی انسانی کارکنان اسپریتزر و بهرهوری سازمانی (بنتیس، 1997) و نرم افزار SPSS24 مورد استفاده قرار گرفت.یافتهها: نتایج آزمون همبستگی اسپیرمن با توجه به ضریب همبستگی 0/69 نشان داد بین توانمندسازی سازمانی در بهرهوری سازمان با خطای کمتر از %5 ارتباط مثبت و معناداری وجود دارد.نتیجه گیری: با توجه به وجود رابطه معنیدار میان توانمندسازی سازمانی و بهرهوری سازمان بنظر میرسد مدیران بیمارستان مورد مطالعه، با تمرکز و اجرای برنامههای مدون توانمندسازی در ابعاد سرمایه انسانی و سرمایه ساختاری بتوانند به بهرهوری بیشتری در بیمارستان دست یابند.