تعیین ظرفیت تحمل اجتماعی گردشگران ساحلی (مطالعه موردی: بندر گز)
نویسندگان
1 استاد دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری گردشگری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.* (مسوول مکاتبات).
3 استاد دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22034/jest.2019.24501.3351چکیده
زمینه و هدف: ظرفیت تحمل اجتماعی گردشگران، اشاره به درجه آمادگی پذیرش شلوغی و ازدحام از سوی آنان دارد و در صورتی که ازدحام بیش از حد تحمل باشد موجب تنزل کیفیت تجربه آنها میشود. بر این اساس نوشتار حاضر با هدف تعیین ظرفیت تحمل اجتماعی گردشگران ساحلی تدوین یافته است. روش بررسی: روش تحلیل دادهها در این تحقیق توصیفی- تحلیلی میباشد. دادهها به روش کتابخانهای و همچنین مشاهده میدانی و پرسش نامه جمعآوری شده است. برای تعیین ظرفیت تحمل اجتماعی گردشگران ساحلی از روش فناوری ضبط تصویری (ICT) و منحنی هنجار اجتماعی و همچنین آمار توصیفی بهره گرفته میشود. یافتهها: مطابق با نتایج حاصل شده ظرفیت تحمل اجتماعی گردشگران ساحلی در محدوده مورد مطالعه حداکثر برابر با 2019 نفر و حداقل برابر با 425 نفر در یک زمان میباشد. همچنین در وضعیت موجود به طور میانگین تعداد افراد مشاهده شده در ساحل برابر با 1246 نفر برآورد شده است. بحث و نتیجهگیری: با توجه به مساحت محدوده مطالعاتی، برآورد گردید که حداکثر ازدحام قابل قبول در محدوده مطالعاتی به نحوی که موجب تنزل کیفیت تجربه گردشگران نشود، برابر با 2019 نفر میباشد؛ همچنین حداقل ازدحام قابل قبول نیز 425 نفر تعیین گردید. در همین راستا مشخص گردید که در شرایط موجود 1246 نفر در یک زمان در محدوده ساحلی حضور داشتهاند که نشان میدهد تعداد گردشگران ساحل بندر گز از آستانه ظرفیت تحمل اجتماعی آن فراتر نرفته است.