بررسی تحلیلی لایحة ساماندهی پرندههای هدایتپذیر از راه دور (پهپاد) غیرنظامی
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق خصوصی دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری تخصصی حقوق تجارت و سرمایهگذاری بینالمللی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jplsq.2024.381654.3594چکیده
لایحة ساماندهی پرندههای هدایتپذیر از راه دور (پهپاد) غیرنظامی در تاریخ 22/09/1402 به تصویب هیأت وزیران رسیده و پس از آن، در بهمنماه همان سال برای انجام تشریفات قانونی به مجلس شورای اسلامی ارسال شده است. در این مقاله با تحلیل ساختار و محتوای لایحه، نشان داده شده است که هرچند لایحة مذکور بتواند در راستای دو مطلوب و مقصود خود که همانا کاستن از تهدیدها و رفع خلأهای قانونی است حرکت کند و در این زمینه کامیاب هم باشد، اما بهدشواری میتواند شرایطی را برای دو مطلوب و مقصود دیگر خود یعنی رشد و توسعة استفاده از این وسایل و بهرهگیری هرچه بهتر از فرصتهای ناشی از آن پدید آورد، زیرا دستکم از یک سو فکر و ذهن حاکم بر این لایحه از نیازمندیهای صنعت هوانوردی و الزامات حقوقی آن فاصله گرفته و از سوی دیگر، لایحه از جایگاه، نقش و صلاحیت سازمان هواپیمایی کشوری غافل مانده است؛ غفلتی بزرگ که به کمرنگ شدن بیشتر جایگاه، نقش و صلاحیت این سازمان در ساماندهی امور مربوط به فعالیت و پرواز پهپادها منتهی خواهد شد که البته خود میتواند دلیل دیگری بر ضعف این لایحه باشد.