جداسازی و شناسایی مولکولی باکتری‌های تجزیه‌کننده ی تیوسیانات از رسوبات دریاچه مهارلو استان فارس

نویسندگان

1 کارشناس ارشد، گروه میکروبیولوژی، واحد جهرم، دانشگاه آزاد اسلامی، جهرم، ایران.

2 استاد، گروه میکروبیولوژی، واحد جهرم، دانشگاه آزاد اسلامی، جهرم، ایران*(مسوول مکاتبات)

doi
10.22034/jest.2019.29647.3821
چکیده

زمینه و هدف:تیوسیانات ترکیبی یک کربنه معدنی وعضو مهمی از خانواده سیانید می‌باشد. تیوسیاناتاز منابع طبیعی و صنعتی مشتق شده ودر حجم وسیعی توسط صنایع استخراج فلزات و کک تولید می شود. این ترکیب سمی باعث بروز اثرات نامطلوبی در موجودات زنده می شود. با توجه به وجود این ترکیب سمی در دریاچه مهارلو، این پژوهش باهدف جداسازی و شناسایی باکتری های تجزیه کننده تیوسیانات از رسوبات دریاچه مهارلو صورت گرفت. روش بررسی:نمونه برداری از پنج ایستگاه و طی دو فصل، در تابستان 94 و بهار 95 انجام گردید. جداسازی باکتری های تجزیه کننده تیوسیانات در محیط M9 انجام شد.پس از شناسایی فیزیولوژی و بیوشیمیایی باکتری های تجزیه کننده تیوسیانات، از تست های حداقل غلظت بازدارندگی،سینتیک رشد و میزان تجزیه تیوسیانات توسط باکتری های مقاوم استفادهشد. درپایان، باکتری های مقاوم با روش PCRبراساس ژن S rRNA16، شناسایی شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که 9 گونه باکتریایی توانایی تجزیه تیوسیانات در دریاچه مهارلو را داشتند. در این میان دو گونه باکتریایی Bacillus sphaericus و Micrococcus luteus دارای بالاترین پتانسیل درحذف و تجزیه تیوسیانات بوده و بالاترین مقاومت (50 گرم در لیتر) را نسبت به سایر باکتری‌ها نشان دادند. بیش ترین قدرت تجزیه کنندگی تیوسیانات، مربوط به B. sphaericus(66/66 درصد) وM. luteus (50 درصد) بود که به ترتیب با ارزش شباهت 97 و 92 درصد با سویه هایPlanococcus citreus strain NBRC 15849وBacillus aerius strain 24Kشباهت داشتند. بحث و نتیجه گیری: یافته های تحقیق حاضر نشان داد که دریاچه مهارلو دارای باکتری های قدرت مند در تجزیه تیوسیانات بوده به طوری که B. sphaericus تا 66/66 درصد قادر به تجزیه این ترکیب می باشد. با فراهم نمودن بستر مناسب جهت رشد این باکتری ها می توان از آن ها جهت سمیت زدایی و حذف تیوسیانات از آب های آلوده استفاده کرد