اثربخشی معنادرمانگری و گشتالت درمانگری در درمان اضطراب، افسردگی و پرخاشگری

نویسندگان
ناصر یوسفی ID 1
عذرا اعتمادی ID 2
فاطمه بهرامی ID 3
مریم‌السادات فاتحی‌زاده ID 4
سید احمد احمدی ID 5
عبدالعزیز ماورانی ID 6
امید عیسی‌نژاد ID 7
سعیده بطلانی ID 8

1 دانشجوی دکترا دانشگاه اصفهان

2 استادیار دانشگاه اصفهان

3 استادیار دانشگاه اصفهان

4 استادیار دانشگاه اصفهان

5 استاد دانشگاه اصفهان

6 مربی دانشگاه ازاد اسلامی واحد مهاباد

7 کارشناس ارشد مشاوره خانواده

8 کارشناس ارشد مشاوره خانواده

doi
چکیده

این پژوهش با هدف مقایسه معنادرمانگری و گشتالت‌درمانگری در کاهش نشانه‌های پرخاشگری، افسردگی و اضطراب دانشجویان صورت گرفت. بدین منظور 90 دانشجوی مراجعه‌کننده به مرکز مشاوره دانشگاه آزاد اسـلامی واحد مهاباد به‌طور تصادفی و بـرابر در دو گروه آزمایشی و یک گـروه کنترل قرار گرفتند. گروههای آزمایشی فنون معنادرمانگـری و گشتالت‌درمـانگری را در 12 جلسه 1 ساعتی، هفته‌ای یک بار دریافت کردند. پرخاشگری، افسردگی و اضطراب دانشجویان با استفاده از فهرست تجدیدنظر شده نشانه‌های مرضی (فرم کوتاه؛ نجاریان و داودی، 1380) و مصاحبه تشخیصی براساس DSMIV-TR (2000)، پیش از درمان، پس از درمان و 6 ماه بعد از اتمام درمان ارزیابی شدند. هیچ تفاوت معناداری بین میانگین پیش‌آزمون سه گروه وجود نداشت. معنادرمانگری و گشتالت‌ـ ‌درمانگری هر دو نشانه‌های پرخاشگری و اضطراب را کاهش دادند. کاهش نشانه‌ها در مرحله پیگیری نیز مشهود بود. معنادرمانگری و گشتالت‌ـ ‌درمانگری در درمان اضطراب و پرخاشگری تفاوت معناداری نداشتند؛ اما معنادرمانگری در درمان افسردگی مؤثرتر از گشتالت‌درمانگری بود

کلیدواژه‌ها
پرخاشگری, معنـادرمـانگری, گشتالـت‌درمـانگری, اضـطـراب افسردگی