آموزش مهارتهای زندگی در هنرستانها: راهبردی ضروری و مؤثر جهت کاهش پرخاشگری و قلدری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مشاوره، دانشگاه علامه طباطبائی
2 استادیار روانشناسی تربیتی، دانشگاه تهران
3 کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه تهران
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر تعیین تأثیر آموزش مهارتهای زندگی بر پرخاشگری و قلدری دانشآموزان پسر هنرستانی بود. در این راستا، از روش آزمایشی با طرح نیمه آزمایشی پیش آزمون-پس آزمون و گروه گواه استفاده شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشآموزان پسر در حال تحصیل در هنرستان های ناحیه دو شهر کرج بودند که 30 نفر از آن ها با استفاده از روش نمونهگیری دردسترس بهعنوان نمونه انتخاب شده و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایشی و گواه (هر گروه 15 نفر) قرار گرفتند. ابتدا اعضای هر دو گروه با بهکارگیری مقیاس پرخاشگری (باس و پری، 1992) و مقیاس قلدری (اولوئوس، 1996) مورد آزمون قرار گرفتند (پیش آزمون). سپس، گروه آزمایشی به مدت هشت جلسه تحت آموزش مهارتهای زندگی قرار گرفتند درحالیکه گروه گواه آموزشی دریافت ننمود. پس از اتمام جلسات گروهی، از هر دو گروه پسآزمون گرفته شد. یافتههای پژوهش نشان داد که پس از انجام مداخله، متغیر پرخاشگری کلی و مؤلفههای آن (پرخاشگری بدنی، پرخاشگری کلامی، خشم و خصومت) و همچنین قلدری و مؤلفههای آن (بهخصوص شیوع قلدری) در آزمودنیهای گروه آزمایشی به نسبت گروه گواه کاهش معناداری داشته است؛ بر این اساس، میتوان گفت آموزش مهارتهای زندگی بر کاهش پرخاشگری و قلدری نوجوانان مؤثر بوده و بنابراین، توصیه می شود که آموزش مهارت های زندگی به عنوان بخشی از برنامه آموزشی مدارس در نظر گرفته شود.