فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

دیپلماسی شهروندی مفهومی است كه براساس آن، هر شهروند به طور فردی حق و مسئولیت دارد كه حتی فقط «با یك بار دست دادن»، به شكل‌دهی روابط خارجی كشورش كمك كند. دیپلمات‌های شهروندی به عنوان سفرای غیررسمی در برنامه‌های مبادله در خارج از كشور مشاركت می‌كنند، و روابط شخص با شخص را ایجاد می‌نمایند؛ به عبارتی، شبكه‌ای از پیوندهای انسانی ایجاد می‌كنند كه بعدها به عنوان بستر گفت و شنود و مذاكرات رسمی عمل می‌نماید. در این راستا، هدف پژوهش حاضر، تدوین الگوی اسلامی دیپلماسی شهروندی در حوزه سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران می‌باشد. روش پژوهش توصیفی- تحلیلی بوده و مدعای پژوهش این است که با توجه به تقدم پیشینه دیپلماسی عمومی در جهان اسلام نسبت به جهان غرب (دوران صدر اسلام و حکومت پیامبر اکرم) می‌توان با استخراج ظرفیت‌های دیپلماسی شهروندی از مبانی دین اسلام، الگویی اسلامی برای دیپلماسی شهروندی ارائه داد که عبارتند از: اصول «وحدت، برادری ایمانی، برادری انسانی، صلح و دوستی، انفاق‌های مالی، دعوت، تکریم انسان و تألیف قلوب».