تأثیر آموزش در فرهنگسازی و ارتقاء نگرش دانش آموزان مقطع متوسطه اول نسبت به اهمیت و حفظ منابعطبیعی (مطالعه موردی: شهرستان خرم آباد)
نویسندگان
1 دکتری جنگلشناسی و اکولوژی جنگل، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه لرستان، ایران *(مسوول مکاتبات).
2 استادیارپژوهش، بخش تحقیقات منابع طبیعی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان گلستان، سازمان تحقیقات، آموزشوترویج کشاورزی،گرگان، ایران
3 کارشناسی ارشد ارزیابی آلودگی محیط زیست، دانشگاه پیام نور تهران، ایران.
4 دکتری جنگلداری، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه لرستان، ایران
doi
10.22034/jest.2018.19810.2869چکیده
زمینه و هدف: شدت تخریب منابع طبیعی در استان لرستان در طی چند سال اخیر افزایش نگران کنندهای داشته است. لذا ارزیابی آگاهی دانش آموزان به عنوان کاربران آتی منابع طبیعی، نسبت به منابع طبیعی ضروری می باشد. روش بررسی: بهمنظور انجام این بررسی، پرسشنامهای با توجه به نظرات اساتید و کارشناسان متخصص طراحی گردید. روایی و پایایی پرسشنامه با استفاده از ضریب آلفا کرونباخ 75/0 بدست آمد که نشان دهنده پایایی قابل قبول است. سپس به طور تصادفی از بین 800 نفر از دانشآموزان 10 مدرسه شهرستان خرم آباد که به صورت شفاهی، نصب پوسترها و فیلمهای آموزشی منابع طبیعی، آموزش دیده بودند، 250 نفر جهت پر کردن پرسشنامه و بررسی دیدگاه آنها قبل و بعد از آموزش انتخاب شدند. یافتهها: نتایج توصیفی حاصل از تاثیر پایه تحصیلی، معدل، شغل پدر، تحصیلات مادر و پدر، درآمد خانوار و میزان تماشای تلویزیون بر دیدگاه دانش آموزان نسبت به منابع طبیعی ارایه گردید. نتایج استنباطی نیز نشان داد که ارتباط بین متغیرها بدین شکل بود: الف) همبستگی مثبت و معنیداری بین متغیرهای دانش، شناخت، نگرش و رفتار زیست محیطی با آموزش، ب) همبستگی مثبت و معنیداری بین متغیر رفتار زیست محیطی با دانش زیست محیطی، پ) رابطه خطی مثبت و معنیداری بین دانش زیست محیطی و رفتار زیستی دانش آموزان. همچنین، نتایج آنالیز دادهها با استفاده از آزمون کای دو و دوجملهای، اثر مثبت آموزش را بر افزایش آشنایی و ترویج منابع طبیعی تایید کردند. بحث و نتیجهگیری: آموزش بهعنوان کارآمدترین ابزار قابل دسترس میتواند نقش مهم و راهگشایی را در ارتقای نگرش و شناخت دانش آموزان از منابع طبیعی و حفظ سرمایه ملی کشور داشته باشد.
