راهبردهای فرهنگی ایران در اندونزی
نویسندگان
1 دانشگاه گیلان
2 دانشگاه آزاد اسلامی
doi
چکیده
فرهنگ بهعنوان یکی از ارکان اساسی قدرت نرم، جایگاه مهمی در سیاست خارجی و دیپلماسی عمومی جمهوری اسلامی ایران دارد. در این چارچوب، اندونزی بهدلیل موقعیت ژئوفرهنگی، جمعیت گسترده مسلمان و تنوع فرهنگی، یکی از مقاصد راهبردی دیپلماسی فرهنگی ایران محسوب میشود. این پژوهش با بهرهگیری از رویکرد توصیفی–تحلیلی، به بررسی راهبردهای فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در اندونزی و ارزیابی نقاط قوت، ضعفها و فرصتهای پیشروی آن میپردازد. چارچوب مفهومی پژوهش مبتنی بر نظریه قدرت نرم و دیپلماسی فرهنگی است. یافتهها نشان میدهد که مؤلفههایی همچون جاذبه نمادین انقلاب اسلامی، گفتمان اسلام اعتدالی، ظرفیت معرفتی تشیع و شبکه نهادهای فرهنگی و نخبگانی، نقش مهمی در نفوذ فرهنگی ایران در اندونزی ایفا کردهاند. با این حال، ضعف در تولید و ترجمه محتوای معرفتی، ناهماهنگی نهادی، محدودیتهای زبانی و کاستیهای رسانهای، کارآمدی این راهبردها را کاهش داده است. ارتقای اثربخشی دیپلماسی فرهنگی ایران در اندونزی مستلزم تدوین راهبردی منسجم، بومیسازی پیام فرهنگی و بهرهگیری هدفمند از رسانههای نوین و ظرفیتهای نخبگانی است.
