ارزیابی تناسب اراضی برای استقرار کاربریهای کشاورزی و مرتعداری با روش ترکیب خطی وزندار (مطالعه موردی: حوضه اُنار چای استان اردبیل)
نویسندگان
1 استادیار، گروه کشاورزی و محیط زیست، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران*(مسوول مکاتبات).
2 عضو باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان،گروه کشاورزی و منابع طبیعی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران
doi
10.22034/jest.2020.22063.3120چکیده
زمینه و هدف: کشاورزی به عنوان یکی از مهم ترین بخش های اقتصادی کشور، نقش مهمی در رسیدن به توسعه پایدار را ایفا می کندکه مستلزم استفاده از اصول و روش های علمی و شناخت قابلیت های محیطی می باشد. در این خصوص، میان توسعۀ کشاورزی و منابع محیطی نیز ارتباط تنگاتنگی وجود دارد. حوضه آبخیز اُنارچای یکی از حوضههای واقع در مرکز استان اردبیل به شمار میرود که نقش مهمی در امرار معاش مردم بومی منطقه دارد. هدف از تحقیق حاضر، ارزیابی توان اکولوژیک و تعیین تناسب اراضی برای فعالیتهای کشاورزی و مرتعداری در حوضه آبخیز اُنارچای اردبیل در سال 1395 میباشد. روش بررسی: در مرحله اول با بررسی منابع و کسب استانداردها، 13 معیار ارزیابی توان کشاورزی، مرتع داری مشخص گردید. در مرحلهی بعد، کلیه لایه ها با فرمت مشابه به سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) وارد و با روش فازی استانداردسازی شدند. در ادامه، از فرایند تحلیل سلسله مراتبی (AHP) و ماتریس مقایسات دوتایی برای وزن دهی به معیارها و زیرمعیارها استفاده شد و درنهایت، کلیه لایهها با استفاده از روش ترکیب خطی وزندار (WLC) تلفیق شدند. یافته ها: نتایج حاصل از ارزیابی نشان داد که در مجموع، 19/84% از منطقه (11659 هکتار) دارای توان بسیار خوب تا ضعیف برای فعالیت کشاورزی و 81/15% ( 2189 هکتار) نیز برای مرتعداری دارای توان خوب، متوسط و ضعیف است. بحث و نتیجه گیری: نتایج کلی این تحقیق بیان گر این است که تناسب متعادلی بین پتانسیل سرزمین و کاربری فعلی برقرار نیست.