اثربخشی آموزش مهارتهای اجتماعی - عاطفی بر روی مؤلفههای عملکرد تحصیلی دانشآموزان دختر
نویسندگان
1 مشاور مدرسه آموزش و پرورش منطقه یک شهر تهران
2 استاد دانشگاه علامه طباطبایی
3 گروه روانشناسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
10.30495/jinev.2019.665921چکیده
در این مطالعه، به بررسی اثربخشی آموزش مهارت های اجتماعی- عاطفی بر مؤلفه های عملکرد تحصیلی یعنی خودکارآمدی، برنامه ریزی، تأثیرات هیجانی، فقدان کنترل پیامد و انگیزش در دانشآموزان پرداخته شده است. روش پژوهش، از نوع آزمایشی با طرح پیشآزمون – پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعۀ آماری پژوهش دانشآموزان دختر منطقۀ 1 تهران بودند که در سال تحصیلی 97-1396 در پایۀ هشتم تحصیل میکردند و با روش نمونهگیری خوشه ای انتخاب و به روش تصادفی در گروههای آزمایش و کنترل جایگزین شدند. در پیشآزمون و پسآزمون آزمودنی ها، با استفاده از سیاهه ی مهارت اجتماعی ایندربیتزن و فوستر (1992)، و پرسشنامه ی عملکرد تحصیلی فام و تیلور (1999) مورد ارزیابی قرار گرفتند. به گروه آزمایشی در یازده جلسه مهارت های اجتماعی- عاطفی با روش YCDI آموزش داده شد. در حالیکه، در این مدت، گروه کنترل هیچ آموزشی دریافت نکرد. نتایج پژوهش با استفاده از تحلیل کوواریانس نشان داد که مداخلۀ آموزشی بر روی همۀ مؤلفههای عملکرد تحصیلی (خودکارآمدی، برنامه ریزی، تأثیرات هیجانی، فقدان کنترل پیامد و انگیزش) مؤثر است. از بین مؤلفههای عملکرد تحصیلی، آموزش مهارتهای اجتماعی - عاطفی بر روی مؤلفۀ انگیزش بیشترین اثر و بر روی مؤلفه های اثر هیجانی و فقدان کنترل پیامد کمترین اثر را داشته است. توصیه میشود معلمان در کنار آموزش مهارتهای شناختی به دانشآموزان به آموزش مهارتهای عاطفی-اجتماعی نیز اقدام نمایند