مطالعه و شبیهسازی کمّی دفع و ذخیرهسازی دیاکسیدکربن در آبده مخازن نفتی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، دانشکده مهندسی نفت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات، تهران، ایران * (مسوول مکاتبات)
2 دانشیار، دانشکده مهندسی شیمی و نفت، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران
3 استاد، دانشکده مهندسی نفت، دانشگاه صنعت نفت، اهواز، ایران
doi
10.22034/jest.2017.26759.3587چکیده
زمینه و هدف: تولید و انتشار روزافزون گازهای گلخانهای باعث تغییرات آب و هوایی و همچین گرم شدن زمین گشتهاست. در نتیجه کاهش تولید گاز دیاکسیدکربن و یا دفع آن اهمیت فراوانی دارد که یکی از روش های رفع این مشکل تزریق دیاکسیدکربن در مخازن نفتی به منظور ازدیاد برداشت در هیدروکربن می باشد. روش بررسی: در این پژوهش، شبیهسازی دفع و ذخیرهسازی دیاکسیدکربن در آبده یک مخزن نفتی توسط شبیهساز تجاری به روش ترکیبی انجام شدهاست. چاههای تزریقی در بخش آبده تکمیل و آبده متصل به مخزن توسط مدل فتکویچ شبیهسازی شده و تحت چهار سناریوی تزریق توسط چاههای عمودی و افقی مورد بررسی قرار گرفته شده است. یافتهها: تزریق و ذخیرهسازی دیاکسیدکربن در آبده در حالتهای مختلف مانند گاز آزاد، گاز به دام افتاده، گاز حل شده در آب و ذخیرهسازی به عنوان مواد معدنی جامد امکانپذیر میباشد که در این مطالعه حالت گاز بدامافتاده و گاز آزاد با توجه به شرایط پروژه و نیز دادههای خروجی نتیجهبخش بود. بحث و نتیجهگیری: نتایج حاصل از شبیه سازی گواه آن است که چاههای افقی پتانسیل بهتری نسبت به چاه های عمودی به منظور ذخیرهسازی میباشند، به طوری که برای تزریق حجم مشخصی از دیاکسیدکربن در یک مخزن مفروض، دو چاه افقی (11+e3/3 مترمکعب استاندارد) یا شش چاه عمودی (11+e9/6 مترمکعب استاندارد) مورد نیاز میباشد و با استناد به نتایج شبیه سازی، اگرچه تکمیل چاه در قسمت فوقانی دارای بازده بیش تر بوده است اما به دلیل اهمیت ماندگاری گاز در مخزن، تکمیل در قسمت تحتانی پیشنهاد میشود.