مدلیابی روابط ساختاری جهتگیری هدف با نگرش به تقلب: انگیزش تحصیلی بعنوان متغیر میانجی
نویسندگان
1
2
doi
10.30495/jinev.2019.668230چکیده
تقلب نه تنها کیفیت سیستم آموزشی را تحت تأثیر قرار می دهد بلکه موجب اشاعه ی ناعدالتی میگردد. در این پژوهش رابطهی ساختاری جهتگیری هدف و نگرش به تقلب با میانجیگری انگیزش تحصیلی مورد بررسی قرار گرفت. روش پژوهش همبستگی از نوع مدل معادلات ساختاری بود، به همین منظور 110 دانشجو دانشگاه ارومیه از بین 185 دانشجوی متقلبی که در بازهی زمانی 1392 تا 1395 از طرف کمیتهی انضباطی حکم اخطار دریافت کرده بودند، بصورت تصادفی ساده انتخاب شدند. این افراد مقیاسهای جهتگیری هدف، مقیاس انگیزش تحصیلی و مقیاس نگرش به تقلب را تکمیل کردند. برای تحلیل نتایج مدلیابیمعادلات ساختاری(SEM) از نرمافزارAMOS استفاده شد. نتایج نشان داد که ضرایب استاندارد مسیرهای جهتگیری هدف به انگیزش تحصیلی(53/0=β)؛ جهتگیری هدف به نگرش به تقلب(69/0=β) و انگیزش تحصیلی به نگرش به تقلب (39/0=β) معنیدار است. همچنین نتایج آزمون بوت استراپ نشان داد مسیر غیرمستقیم جهتگیری هدف به نگرش به تقلب از طریق انگیزش تحصیلی معنیدار میباشد. با توجه به این یافتهها انگیزش تحصیلی میتواند رابطهی بین جهتگیری هدف با نگرش به تقلب را تحت تأثیر قرار دهد