مشغولیت تحصیلی بر سرمایه روانشناختی دانشآموزان دختر متوسطه دوم
نویسندگان
1 استاد گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
2 دانشیار روانشناسی ، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم تحقیقات، تهران، ایران.
3 استادیار روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم تحقیقات، تهران، ایران.
4 گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم تحقیقات، تهران، ایران.
doi
10.30495/jinev.2019.668243چکیده
پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش مشغولیت تحصیلی بر سرمایه روانشناختی دانشآموزان انجام شد. طرح پژوهش نیمه آزمایشی و از نوع پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل بود. بدین منظور از بین 546 دانشآموز دختر مدارس دولتی شهر قم در سال تحصیلی 98-1397، 50 دانشآموز پس از همتا شدن بر اساس سن، جنسیت، پایه، رشته تحصیلی و معدل به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چندمرحله ای انتخاب و بهطور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. هر دو گروه پرسشنامۀ سرمایههای روانشناختی لوتانز را بهعنوان پیشآزمون و پسآزمون تکمیل کردند. گروه آزمایش 12 جلسۀ 75 دقیقهای، آموزش مشغولیت تحصیلی را دریافت کرد اما گروه کنترل در انتظار آموزش ماند. دادهها با نرم افزار SPSS و روش آماری کوواریانس و کوواریانس چند متغیره تحلیل شد. یافتههای پژوهش نشان داد، آموزش مشغولیت تحصیلی باعث افزایش سرمایه روانشناختی میگردد. بر طبق نتایج با توجه به اثربخشی آموزش مشغولیت تحصیلی به نظر می رسد میتوان این روش را بر روی طیف وسیعی از ویژگیهای تحصیلی دانش آموزان به کار بست که البته نیاز به تحقیقات تکمیلی دارد.
