تعیین اثربخشی الگوی یادگیری مشارکتی بر یادگیری خودراهبر (خودمدیریتی، رغبت برای یادگیری و خودکنترلی) دانشآموزان دختر
نویسندگان
1 گروه علوم تربیتی و روانشناسی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران
2 کارشناسارشد روانشناسی تربیتی، گروه علوم تربیتی و روانشناسی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران
doi
10.30495/jinev.2019.668232چکیده
پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی الگوی یادگیری مشارکتی بر یادگیری خودراهبر (خودمدیریتی، رغبت برای یادگیری و خودکنترلی) دانشآموزان دختر انجام گرفت. پژوهش حاضر از نوع مطالعات نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون - پسآزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانشآموزان دختر پایه ششم ابتدایی شهر ماکو در سال تحصیلی 97-96 به تعداد 458 نفر بودند. از این جامعه، نمونهای به حجم 60 نفر (30 نفر برای هر گروه) به روش نمونهگیری خوشهای مرحلهای انتخاب و به تصادف در دو گروه یادگیری مشارکتی و روش سنتی جایگزین شدند. شرکت کنندگان دو گروه در مراحل پیش و پسآزمون مقیاس یادگیری خودراهبر (SDL) را تکمیل و در این اثناء آزمودنیهای گروه آزمایش طی 24 جلسه 45 دقیقهای با استفاده از الگوی یادگیری مشارکتی به روش جیگساو تحت آموزش قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس در برنامه SPSS انجام گرفت. تحلیل دادهها نشان داد که استفاده از الگوی یادگیری مشارکتی منجر به تفاوت معنیدار بین گروهها در نمره کل یادگیری خودراهبر به میزان 77 درصد، و در مؤلفه خودکنترلی به میزان 55 درصد، خودمدیریتی به میزان 64 درصد و رغبت برای یادگیری به میزان 43 درصد شده است. با توجه به نتایج بدست آمده میتوان مطرح کرد که الگوی یادگیری مشارکتی بر یادگیری خودراهبر دانشآموزان مؤثر بوده و منجر به افزایش نمرات یادگیری خودراهبر و مؤلفههای آن شامل خودکنترلی، خودمدیریتی و رغبت برای یادگیری در گروه آزمایش شده است