طراحی و پیاده‌سازی مدل نوآوری باز و مشترک بر بستر سکوی دیجیتال در راستای بهبود سلامت جامعه در شرکت‌های فناوری اطلاعات

نویسندگان

1 گروه مدیریت صنعتی و فناوری اطلاعات، دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران

2 گروه مدیریت صنعتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 گروه مدیریت صنعتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
چکیده

مقدمه: سلامت جامعه، به عنوان مبنایی‏‏ترین دارایی انسان، از دیرباز جزو دغدغه های اساسی بشری محسوب شده و در طول تاریخ توجه عمده بسیاری از صاحب‌نظران و دانشمندان حوزه‏‏های مختلف علمی و از جمله صاحب‌نظران اجتماعی را به خود معطوف داشته است. هدف از تحقيق طراحی و پیاده سازی مدل نوآوری باز و مشترک بر بستر سکوی دیجیتال در راستای بهبود سلامت جامعه در شرکت‌های فناوری اطلاعات بود. روش پژوهش: پژوهش حاضر از حیث هدف پژوهش کاربردی و از حیث روش، کیفی با رویکرد نظریه داده بنیاد بود. در این پژوهش زاویه‌بندی روش شناختی با استفاده از روشهای مختلف گردآوری داده ها نظیر روش مطالعه کتابخانه‌ای و بررسی منابع و متون تخصصی و هم‌چنین مصاحبه نیمه ساختاریافته رعایت گردید. براساس نمونه گیری هدفمند، 14 نفر از مدیران و خبرگان شرکت‌های فعال در صنعت IT در تهران در سال (1402)، مورد مصاحبه قرار گرفتند. مصاحبه‌های انجام شده در نرم افزار ATLAS.TI کدگذاری شدند. برای تائید نتایج به دست آمده براساس سه سویه سازی، داده‌ها مورد ارزیابی و تحلیل روایی قرار گرفتند. یافته‌ها: یافته‌های پژوهش در پنج مقوله شرایط علی (فرهنگ نوآوری،مشارکت پذیری، زیرساخت‌های فناورانه نوین، دانش و تخصص و ایده پردازی)، مداخله‌گر (شرایط سیاسی، شرایط اقتصادی، شرایط صنعت و شرایط امنیتی و اعتماد)، شرایط زمینه‌ای(تأمین مالی نوآوری، پتانسیل فنی نوآوری و اکوسیستم کسب و کار) و راهبرد (توسعه مشترک محصول، تجاری سازی، هدفمندی نوآورانه در سکوی دیجیتال، پویایی محیطی، عملکرد خلاقانه منابع انسانی، تأمین مالی نوآوری، پتانسیل فنی نوآوری و اکوسیستم کسب و کار و سلامت جامعه) و پیامدها (رشد و توسعه کشور، توسعه مدیرت پروژه و توسعه صنعت) به تفکیک مشخص شدند. یک مدل در 6 مقوله، 20 کد محوری براساس 115 کد باز شناسایی شد. این مدل یکی از جامع‌ترین مدل نوآوری باز و مشترک بر بستر سکوی دیجیتال در راستای سلامت جامعه را مشخص کرده است. نتیجه‌گیری: استفاده از این مدل در شرکت‌های IT تهران باعث افزایش تعاملات بین افراد، سلامت جامعه و توسعه شبکه‌های همکاری می‌شود. با ایجاد مکانیزم‌هایی برای پذیرش خطا و کسب تجربه، افراد قادرند از اشتباهات گذشته یاد بگیرند و راهکارهای بهتری را برای مواجهه با چالش‌های آینده ارائه دهند. هم‌چنین، ارتباطات باز در سازمان امکان ایجاد فرصت‌های جدید برای تولید ایده‌های نوآورانه و حل مسائل پیچیده را ایجاد می‌کند. با ایجاد یک سکوی دیجیتال مناسب و با استفاده از ابزارها و فرصت‌های موجود، شرکت‌های IT در تهران می‌توانند به نوآوری‌های بیشتری دست یابند و رقابت پذیری خود را در راستای سلامت جامعه افزایش دهند. این مدل نه تنها به افزایش کیفیت و سرعت فرآیند نوآوری کمک می‌کند بلکه به بهبود محصولات و خدمات ارائه شده توسط شرکت‌ها نیز کمک می‌کند.