اثر گونههای درختی بر ذخیره کربن آلی و خصوصیات خاک در جنگل طبیعی و جنگلکاریهای شمال ایران (مطالعه موردی: جنگل دارابکلا- ساری)
نویسندگان
1 استاد گروه جنگلداری دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی نور، دانشگاه تربیت مدرس، مازندران، ایران.*(مسوول مکاتبات)
2 دانشیارگروه مهندسی آبیاری و زهکشی، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 دانشیار موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، بخش ارزیابی جهانی تغییر اقلیم، تهران، ایران.
4 دکتری جنگلداری دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی نور، دانشگاه تربیت مدرس، مازندران، ایران.
5 پژوهشگر ارشد CREA، شورای تحقیقات کشاورزی و اقتصاد، مرکز تحقیقات کشاورزی و محیط زیست، رم، ایتالیا.
doi
10.22034/jest.2018.29007.3763چکیده
زمینه و هدف: یکی از مواردی که باعث فاصله گرفتن از توسعه پایدار می شود افزایش روزافزون دی اکسید کربن اتمسفری و بهتبع آن افزایش دمای کره زمین می باشد. اکوسیستم های جنگلی و مدیریت بهینه ی آن، نقش مهمی در کاهش کربن اتمسفری دارند. روش بررسی: در این مطالعه اثرات جنگل طبیعی و چهار جنگل کاری بر توان ذخیره کربن خاک و همچنین خصوصیات مختلف خاک در جنگل آموزشی - پژوهشی دارابکلا بررسی گردید. نمونه برداری خاک در سال 2016 و از سه عمق 20-0 ، 40-20 و 60-40 انجام گردید. یافته ها: نتایج تجزیه واریانس خصوصیات خاک مورد بررسی نشان داد که اختلاف معنی داری میان پوشش ها و عمق های مختلف در بیش تر پارامترهای مورد بررسی وجود دارد. همچنین ذخیره کربن آلی خاک در عمق 60-0 سانتی متری از هر یک از پوشش ها بهاینترتیب کاهش می یابد: زربین> توسکا> جنگل طبیعی> بلوط> افرا>. بحث و نتیجه گیری: جنگل کاری می تواند نقش مهمی در جذب دی اکسید کربن داشته باشد. البته عوامل مختلفی مانند نوع گونه ی درختی، سن جنگل کاری ها، عمق خاک، شرایط رویشگاه و عملیات پرورشی جنگل می تواند بر ترسیب کربن تاثیر بگذارد.
