فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از این پژوهش تعیین اثربخشی روش تدریس شبیه‌سازی در درس فیزیک بر خلاقیت دانش‌آموزان متوسطه دوم شهر اصفهان، در سال تحصیلی 1398-1397 بود. پژوهش نیز به روش طرح نیمه‌ تجربی و با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون انجام شد. برای سنجش خلاقیت فراگیران بر اساس دیدگاه تورنس، که در چهار خرده مقیاس سیالی، بسط، ابتکار و انعطاف‌پذیری، بیان شده از آزمون 60 سوالی خلاقیت عابدی (1372) استفاده شد. از بین تمام دانش‌آموزان متوسطه دوم شهر اصفهان در رشتة علوم تجربی و در دریزیک، به صورت نمونه‌گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای، تعداد50 نفر از دانش‌آموزان، انتخاب شدند. فراگیران در دو گروه 25 نفره با رشته های تحصیلی متفاوت، در دو کلاس درسی مجزا به صورت گروه‎ آزمایش با روش تدریس شبیه‌سازی‎ و گروه کنترل با روش تدریس سنتی و بدون هیچ مداخله‌ای به مدت هشت هفته و در جلسه‌های 90 دقیقه‎ای آموزش دیدند. برای تمام فراگیران در دو گروه از یک معلم برای آموزش استفاده شد. داده‎های این تحقیق با استفاده از نرم‌افزار 25 SPSS و در دو سطح آمار توصیفی و آمار استنباطی با تحلیل کواریانس چند متغیره (مانکوا) تحلیل گردید. در نهایت نتایج تحلیل این پژوهش نشان داد که؛ روش تدریس مبتنی بر شبیه‌سازی می تواند تفاوت معناداری در خرده‌ مقیاس‎های سیالی، بسط و ابتکار آنها داشته(05/0P<) ولی در مؤلفة‌ انعطاف پذیری خلاقیت آنها تفاوت معناداری وجود ندارد(05/0P>) و در مجموع این شیوه از تدریش باعث ارتقای خلاقیت در این فراگیران شد.