تدوین الگوی راهبری ورزشکاران با رویکرد انطباق پذیری مسیر شغلی - ورزشی: رویکرد گراندد تئوری -آمیخته
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران
2 استادیارمدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، واحد اصفهان)خوراسگان(، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
3 استادیار، گروه علوم ورزشی، واحد ارسنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، ارسنجان، ایران
doi
https://doi.org/10.82355/jism.2026.1196764چکیده
پژوهش حاضر با هدف تدوین الگوی راهبری ورزشکاران با رویکرد انطباق پذیری مسیر شغلی - ورزشی انجام پذیرفت. طرح ﭘﮋوﻫﺶ از نوع آمیخته اکتشافی (کیفی–کمی) بود. در بخش کیفی روش جمع آوری دادهها هدفمند و گلوله برفی بوده است. بدین منظور پس از مصاحبه با اولین خبره، متخصص بعدی توسط ایشان معرفی و مصاحبه تا رسیدن به درجه اشباع نظری ادامه یافت. تعداد خبرگان تا رسیدن به درجه اشباع نظری با 17 نفر خبره مصاحبه انجام شد. رویکرد مورد استفاده در بخش کیفی ساختگرا استفاده شد. نهایتا پس از پیاده سازی مصاحبهها 102 مفهوم باز، 16 مقوله (کدگذاری محوری) و 7 مولفه (کدگذاری گزینشی) کشف شد. براساس اطلاعات بدست آمده در بخش کمی و کیفی، الگوی مدیریت راهبردی با رویکرد انطباق پذیری مسیر شغلی- ورزشی طراحی گردید. دادهها از طریق مدل ساختاری با استفاده از SmartPLS، تجزیه و تحلیل شد. نتایج تحلیل عاملی تاییدی نشان داد که الگوی مدیریت راهبردی از شاخصهای برازش خوبی برخوردار است و با استفاده از ضریب CVR و CVI، روایی محتوایی بررسی شد که براي الگوی مدیریت راهبردی؛ به ترتیب 0/79 و 0/82 به دست آمد. به طور کلی به نظر ميرسد الگوی مدیریت راهبردی ضمن پایایی و روایی محتوایی مناسب، کاربردهاي آموزشی، اجرایی و پژوهشی داشته و در ارتقا انطباق پذیری مسیر شغلی- ورزشی ورزشکاران موثر میباشد. در نهایت خودکارآمدی تصمیم گیری مسیر شغلی با سه بعد دغدغه، کنترل و اعتماد قابل پیش بینی است. با در نظر گرفتن خودکارآمدی تصمیم گیری مسیر شغلی در مرحله ایجاد رشد مسیر شغلی و با توجه به پنج حیطه ارزیابی مناسب خود، جمع آوری اطلاعات مسیر شغلی، انتخاب هدف، طرح ریزی برای آینده و حل مساله، میتوان گفت هر چه میزان دغدغه مدیران و ورزشکاران بالاتر باشد، آنها آینده نگرتر، هدفمندتر و بابرنامهتر هستند، وجود کنترل نیز منجر میشود.