اولویت بندی سیاستهای راهبردی توسعه حمل و نقل محور در شهرها (نمونه موردی کلانشهر تبریز)
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی تهران
2
3
doi
https://doi.org/10.82236/pur.2025.1205960چکیده
حمل ونقل و ترافيک، يكي از مسايل مهم شهرهاي بزرگ است. کمبود و نارسایی در سامانه هاي حمل و نقل شهري، يكي از موانع رشد و توسعه هر کشوري بشمار مي رود. توسعه حملونقل محور (TOD) بهعنوان راهبردی مؤثر برای حل مشکلات حملونقل کلانشهرها مطرح است. این پژوهش با هدف بررسی چالشهای حملونقل شهری تبریز و ارائه سیاستهای راهبردی برای پیادهسازی TOD انجام شد. روش پژوهش توصیفی-پیمایشی و تحلیلی بوده و دادهها از طریق پرسشنامه محققساخته از 100 نفر از خبرگان حوزههای مرتبط در تبریز جمعآوری شد. یافتهها نشاندهنده ناکارآمدی سیستم حملونقل عمومی تبریز، وابستگی به خودروهای شخصی و کمبود زیرساختهای پیادهمدار است. محدودیتهای زیرساختی، مقاومتهای فرهنگی و فقدان هماهنگی بین نهادها از موانع اصلی هستند. تحلیلها نشان داد که توسعه زیرساختهای حملونقل عمومی، ترویج روشهای حملونقل فعال و استفاده از فناوریهای نوین، اولویتهای کلیدی هستند. این پژوهش پیشنهاد میدهد که با بازنگری قوانین شهرسازی، جلب مشارکت بخش خصوصی و فرهنگسازی، میتوان TOD را در تبریز پیادهسازی کرد تا کیفیت زندگی، پایداری زیستمحیطی و کارایی اقتصادی بهبود یابد.