بررسی تطبیقی تسلیم کالا در حقوق ایران و کنوانسیون بیع بینالمللی 1980 وین
نویسندگان
doi
چکیده
توسعهروزافزونتجارتبین المللونیازکشورهابهپاسخگویبهشرایطنوینناشیازگسترشروابطحکومت هامتضمنیکعنصربین المللیباشد،بهحرکتدرآوردهاست. قراردادهایبین المللیضمندارابودنتمامویژگی هایآشنایموجوددرعقودومعاملاتداخلی،ازاینخصوصیتبرخوردارندکهطرفینآن هادرکشورهایمختلفیمستقرمی باشند. علاوهبراختلافمحلتجارتطرفین،تسلیممبیعدرکشورغیرازکشورمحلفعالیتیااقامتخریدارمی تواندازویژگی هایروابطتجاریبینالمللیشمردهشودکهخودزاییدهوآثارویژهایدرروابططرفینقراردادبین المللیاست. بنابراینوجودچنینخصوصیتیدرتسلیممبیعدرقراردادهایبین المللیموجبیکسریصعوبتنارسایی هاییدرایننهادگردیدهاست. در سال های اخیر جامعه حقوق بین المللی با شناخت مشکل وآگاهی از نارسایی ها، راه حل هایی را پیشنهاد و در جهت یکپارچگی قواعد فوق فعالیت هایی را آغاز نموده است. از تلاش های چشمگیر و درخشانی که در این راستا صورت گرفته است می توان به تصویب کنوانسیون بیع بین المللی کالا مورخ 11 اوریل 1980 توسط کنفرانس سازمان ملل متحد در خصوص بیع بین المللی کالا سازمان ملل نام برد. بی گمان تسلیم کالا مطابق قرارداد یکی از مهم ترین تعهدات فروشنده است که باید تا سر حد امکان حدود و شرایط آن مشخص گردد.
