طراحی مدل جامع حسادت سازمانی در سازمان‌های دولتی ایران – مطالعه موردی بیمارستان‌های آموزشی درمانی استان کرمانشاه

نویسندگان

1 استادیار، گروه مدیریت دولتی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران

2 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت دولتی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران

3 استادیار، گروه مدیریت دولتی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران

doi
https://doi.org/10.82411/jhm.2025.806733
چکیده

مقدمه: حسادت سازمانی ممکن است در سازمان‌‌ها نا دیده گرفته شود در حالی که این احساس یکی از تبعات منفی زندگی اجتماعی بوده و هزینه‌‌های سنگینی را بر سازمان و جامعه تحمیل ‌می‌کند. پژوهش حاضرطراحی و تبیین رویکرد جامع حسادت سازمانی در سازمان‌‌های دولتی ایران – مطالعه موردی بیمارستان‌‌های آموزشی درمانی استان کرمانشاه است. روش پژوهش: در این پژوهش به طورتوأمان از دو رویکرد پژوهش کیفی و کمیبا توجه به نوع داده‌‌ها و شرایط استفاده شده است. جامعه آماری در بخش کیفی کلیه متخصصین مدیریت آموزشی و رفتار سازمانی بودند که از این تعداد ، 34 نفر و در بخش کمیازبین پزشکان، پرستاران و کادر اداری به تعداد 424 نفر به عنوان نمونه و به روش نمونه گیری طبقه ای متناسب انتخاب شدند و فقط 423 نفر به پرسشنامه تنظیم شده توسط محقق پاسخ دادند. برای تحلیل داده‌ها در مرحله کیفی از تکنیک تحلیل موضوعی(تم) و در مرحله کمیاز بازبینی توسط اعضا، بررسی همکار، مشارکتی بودن پژوهش تضمین گردید. یافته‌‌ها: پژوهش در مرحله نشان داد که عوامل اثرگذار بر حسادت سازمانی در بین کارکنان بر اساس نتایج حاصل از مصاحبه‌‌ها با افراد متخصص رفتار‌های ضد شهروندی، فرهنگ سازمانی، ویژگی‌های شخصیتی، وجود فاصله بین مدیر و کارکنان، جو سازمانی نامطلوب، کم توجهی به قابلیت‌های یادگیری سازمانی، رهبری معنوی تقسیم ‌می‌شوند. نتیجه گیری : رفتار‌های ضد شهروندی، وجود فاصله بین مدیر و کارمند، جو سازمانی نامطلوب، کم توجهی به قابلیت‌‌های یادگیری سازمان، کم توجهی به ویژگی‌‌های شخصیتی موجب افزایش حسادت سازمانی ‏می‌شود که ‌می‌توان با تأمل بیشتر بر روی عوامل منفی تأثیرگذار بر رفتار و روابط بین کارکنان و با کاهش و تعدیل این عوامل، و ایجاد جو سازمانی مطلوب، و کاهش فاصله با کارکنان و تقویت روابط با آن‌ها.