فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: سبک زندگی دیجیتال و رفتارهای مرتبط با فناوری‌های نوین به طور فزاینده‌ای در جوامع مختلف تأثیرگذار شده است. این تغییرات در سبک زندگی، به‌ویژه در کشورهای در حال توسعه، علاوه بر تغییرات اجتماعی و فرهنگی، می‌تواند تأثیرات اقتصادی و بهداشتی قابل توجهی به همراه داشته باشد. روش پژوهش: در همین راستا، مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر سبک زندگی دیجیتال بر مخارج بهداشت و درمان و پیامدهای اقتصادی آن بر بهره‌وری نیروی کار در ایران طی دوره زمانی 1390 تا 1403 بر اساس داده‏های با تواتر فصلی انجام شده است. روش تجزیه و تحلیل داده‏ها مبتنی بر روش رگرسیون کوانتایل بود. یافته ‏ها: نتایج نشان می‌دهد که ضریب متغیر سبک زندگی دیجیتال در تمامی دهک‌ها مثبت و معنادار است. این نشان‌دهنده این است که با افزایش مدت زمان استفاده از اینترنت و سبک زندگی دیجیتال، مخارج بهداشت و درمان به طور کلی افزایش می‌یابد. ضریب این متغیر در دهک‌های بالاتر (0.9) بالاتر از دهک‌های پایین‌تر (0.1) است، که نشان می‌دهد استفاده بیشتر از دیجیتال به طور مستقیم بر هزینه‌های بهداشت و درمان تأثیر می‌گذارد. ضریب متغیر بهره‌وری نیروی کار نیز در تمامی دهک‌ها مثبت و معنادار است. این نشان‌دهنده آن است که با افزایش بهره‌وری نیروی کار، هزینه‌های بهداشت و درمان به طور طبیعی افزایش می‌یابد. بهره‌وری نیروی کار در دهک‌های بالاتر اثر بیشتری بر مخارج بهداشت و درمان دارد. علاوه بر این مشاهده شد تأثیر سبک زندگی دیجیتال بر مخارج بهداشت و درمان به‌ویژه در بخش‌هایی از جامعه که بهره‌وری نیروی کار بالاتری دارند، بیشتر خواهد بود. نتیجه ‏گیری: نتیجه‌گیری کلی این تحقیق نشان می‌دهد که سبک زندگی دیجیتال به‌ویژه از طریق تأثیرات منفی بر بهره‌وری نیروی کار و افزایش مخارج بهداشت و درمان، نیازمند توجه و تدابیر ویژه در سیاست‌گذاری‌های اجتماعی و اقتصادی است.