فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: مالاشیت گرین به‌طور گسترده به‌عنوان یک قارچ کش، باکتری کش و انگل کش در صنعت آبزی پروری استفاده می شود. این ترکیب همچنین به‌عنوان یک عامل رنگ غذایی، افزودنی های غذایی، مواد ضدعفونی‌کننده پزشکی، و همچنین به‌عنوان یک رنگ در صنایع ابریشم، پشم، کنف، چرم، پنبه، کاغذ، و آکریلیک استفاده می‌شود. ازاین‌رو، حذف مالاشیت گرین از پساب سیستم های پرورش ماهی و صنایع نساجی، کاغذسازی و آکریلیک، به‌منظور پیشگیری از تأثیر نامطلوب آن بر ارگانیسم های آبزی ضروری است. در این مطالعه، تجزیه مالاشیت گرین با استفاده از نانو ذرات دی اکسید تیتانیوم تحت شرایط نوری UV بررسی شد. روش بررسی: به این منظور، تأثیر پارامترهایی ازجمله غلظت های مختلف مالاشیت گرین (5/3، 7 و 14 میلی گرم بر لیتر)، غلظت نانوکاتالیست (30/1، 60/2 و 20/5 میلی گرم) و pH های مختلف (5، 7 و 9) در شرایط ثابت دمایی 25 درجه سانتی گراد و شدت نور UV ثابت (12 وات، 230 ولت و فرکانس 50 هرتز) در طی 180 دقیقه موردمطالعه قرار گرفت. یافته ها: بهترین نرخ تجزیه نوری مالاشیت گرین، در غلظت 5/3 میلی گرم بر لیتر مالاشیت گرین، 9: pH و 60/2 میلی گرم نانو ذرات دی اکسید تیتانیوم مشاهده شد. اگرچه با افزایش نانو ذرات دی اکسید تیتانیوم رانده‌مان و نرخ حذف مالاشیت گرین افزایش یافت، اما افزایش بیش تر فتوکاتالیست تأثیری در افزایش رانده‌مان تجزیه نوری ندارد. افزایش pH (9) ممکن است از طریق افزایش تولید رادیکال های آزاد بیش تر نرخ حذف مالاشیت گرین افزایش یافت. افزایش غلظت اولیه مالاشیت گرین سبب کاهش رانده‌مان و نرخ حذف مالاشیت گرین گردید. بحث و نتیجه گیری: ازاین‌رو تجزیه نوری مالاشیت گرین در حضور نانو فتوکاتالیست دی‌اکسید تیتانیوم تابعی از pH، غلظت اولیه مالاشیت گرین و غلظت نانو ذرات دی اکسید تیتانیوم است.