طراحی مدل نقش میانجیگر کارمندیابی در رابطه علی فعالیتهای منابع انسانی متناسب با دورکاری و عملکرد شغلی سازمانهای ورزشی منتخب
نویسندگان
1 استاد مدیریت و برنامهریزی ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استاد مدیریت و برنامهریزی ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری مدیریت و برنامهریزی ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.30495/jism.2023.73722.1048چکیده
هدف از تحقیق حاضر طراحی مدل نقش میانجیگر کارمند یابی در رابطه علی فعالیتهای منابع انسانی بر عملکرد شغلی دور کاران سازمانهای ورزشی منتخب میباشد. روش تحقیق حاضر از نوع تحقیقات فرا اثباتگرا، رویکرد کمی، استراتژی توصیفی- پیمایشی و شکل فرضیات بهصورت علی میباشد. جامعه آماری پژوهش شامل 1100 نفر از کارکنانی که بهصورت دورکاری در وزارت ورزش و جوانان و فدراسیونهای ورزشی منتخب فعالیت داشتند؛ میباشد. روش نمونهگیری بهصورت تصادفی ساده و با انجام پیشپردازشها در نهایت تعداد 210 پرسشنامه مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت. ابزار تحقیق شامل سه پرسشنامه اطلاعات جمعیت شناختی، پرسشنامه فعالیتهای منابع انسانی متناسب با دورکاری در سازمان (الماسی فر، 1393) و پرسشنامه عملکرد شغلی هری و گلداسمیت (1980) و پرسشنامه کارمند یابی تحقیقات اونیل (2009) بود. یافتههای استنباطی تحقیق نشان داد که فعالیتهای منابع انسانی متناسب با دورکاری بر عملکرد شغلی دور کاران وزارت ورزش و جوانان و فدراسیونهای ورزشی منتخب تأثیر مثبت و معناداری دارند همچنین مؤلفههای نیمرخ شغلی دور کاران و ارزیابی عملکرد دور کاران، کارمند یابی و آموزش دور کاران سهم بسیار بالا، آموزش دور کاران و ارزیابی عملکرد دور کاران سهم متوسط و کارمند یابی و ویژگی فعالیتهای منابع انسانی سهم بالایی روی پیشبینی رفتار عملکرد شغلی دارند و جبران خدمات دور کاران و نیمرخ شغلی سهم بسیار ضعیفی روی پیشبینی رفتار عملکرد شغلی دارند.