فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از پژوهش حاضر تحلیل سازه های الگوی ساختاری خصوصی سازی ورزشی در توسعه ورزش قهرمانی ایران بود. پژوهش حاضر از نوع توصیفی می باشد و به لحاظ هدف اجرای آن کاربردی است که بصورت پیمایشی انجام گردید. در پژوهش حاضر، اتصال داده ها از طریق تدوین گویه های مقیاس خصوصی سازی در توسعه ورزش قهرمانی ایران صورت گرفت. پس از شناسایی و استخراج شاخص ها و تعریف مفهوم خصوصی سازی در توسعه ورزش قهرمانی ایران، پرسشنامه محقق ساخته، طراحی شد. این پرسشنامه دارای 36 سؤال و شامل 8 مولفه بین المللی، اقتصادی، سیاسی، ساختاری، زیرساختی، حمایتی، قانونی و اجرایی و مدیریتی؛ با طیف پنج ارزشی لیکرت بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه بازیکنان و مربیان حوزه ورزش قهرمانی کشور که به صورت فعال مشغول به رقابت و یا مربیگری بودند تشکیل دادند. بر اساس مطالعات مک گلوم و همکاران (1996) و مک گالوم و همکاران (2001) اندازه نمونه در تحلیل عاملی برای هر متغیر ۵ تا ۱۰ نمونه و بطور کلی حدود ۳۰۰ نمونه توصیه شده است؛ با توجه به اینکه پرسشنامه از 36 سؤال تشکیل شده است؛ لذا محقق تعداد 324 نمونه برای این پژوهش انتخاب نمود که به صورت تصادفی ساده از سراسر کشور انتخاب شدند و پس از توزیع و جمع آوری پرسشنامه ها در نهایت 305 پرسشنامه کامل بود و مورد تجزیه و تحلیل نهایی قرار گرفت.  به منظور توصیف آماری داده ها از شاخص های توصیفی و به منظور تجزیه و تحلیل استنباطی داده های تحقیق از آزمون آلفای کرونباخ برای تعیین همانی درونی سوالات پرسشنامه و مولفه ها و از تحلیل عاملی اکتشافی (EFA) و تأییدی (CFA) مبتنی بر مدل معادلات ساختاری بر اساس میزان رابطه و T-Value برای بیان بسط مدل خطی کلی (GLM) به منظور تعیین روایی سازه پرسشنامه استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزارهای آماری (SPSS) نسخه 27 و (10.2 LISREL) در سطح معناداری  05/0P≤  انجام گردید. نتایج نشان داد اجرای خصوصی سازی در توسعه ورزش قهرمانی ایران از لحاظ شاخص های برازش مناسب می باشد و تمامی سؤالات و 8 مؤلفه می توانند در توسعه ورزش قهرمانی ایران مجتمع شوند. کل واریانس تبیین شده نشان داد گویه‏هاي تحقیق 8 عامل را تشکیل می دهند و این عامل ها در حدود 75/89 درصد واریانس را تبیین می کند. مولفه های پژوهش براساس بار عاملی به ترتیب شامل قانونی -اجرایی (0/87)، ساختاری (0/84)، سیاسی (0/81)، زیرساختی (0/74)، اقتصادی (0/59)، حمایتی (0/55)، بین المللی (0/47) و مدیریتی (0/42) بود. این یافته ها نشان می دهند که، در اولویت ترین ابعاد در این زمینه مولفه های قانونی- اجرایی و ساختاری می باشند؛ بنابراین تدوین یک نقشه راه خصوصی‌سازی ورزش قهرمانی با محوریت اصلاحات قانونی- اجرایی و ساختاری و همچنین تشکیل شورای ملی خصوصی‌سازی ورزش قهرمانی متشکل از نمایندگان دولت، بخش خصوصی به متولیان امر و سیاست گذاران این حوزه از جمله وزارت ورزش و جوانان و کمیته ملی المپیک پیشنهاد می گردد.