استفاده از شاخصهای زیستی ماکروبنتوزها در تعیین سلامت اکولوژیکی آب (مطالعه موردی: حوضه آبخیز بختگان)
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه علوم محیط زیست، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان
2 دکترای جغرافیای طبیعی، مدیر گروه محیط زیست شرکت سهامی آب منطقهای فارس
3 استادیار گروه علوم محیط زیست، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان *(مسئول مکاتبات)
4 دانشیار گروه علوم محیط زیست، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان
doi
10.22034/jest.2020.26483.3547چکیده
زمینه و هدف: از آنجایی که گونه های ماکروبنتوزها به طور قابل توجهی نسبت به آلودگی های محیطزیست حساسیت نشان می دهند؛ می توان از تغییرات ساختار اکولوژیک آنها برای استنتاج بار آلودگی وارد شده به اکوسیستم استفاده کرد. لذا مطالعه حاضر با هدف شناسایی ماکروبنتوزها ساکن و همچنین به منظور ارزیابی کارایی شاخصهای تک معیاره و چند معیاره برای تعیین سلامت اکولوژیکی آب حوضه آبخیز بختگان در شهرستان اقلید انجام شد. روش بررسی: از نمونه بردار سوربر جهت نمونهبرداری از 8 ایستگاه در طول مسیر رودخانه سفید و گاوگدار که از سرچشمههای مهم رود کر در حوضه آبی بختگان است، استفاده شد. ویژگیهای شیمیایی شامل BOD، COD، نیترات، نیتریت، فسفات، آمونیاک و کلیفرم مدفوعی در آزمایشگاه و ویژگیهای فیزیکی دما، pH، هدایت الکتریکی، اکسیژن محلول، سختی کل و کدورت در محل نمونهبرداری اندازهگیری شد. یافته ها: تعداد 8161 ماکروبنتوزها در 14 راسته و 24 خانواده شناسایی شدند که بیشترین فراوانی متعلق به راسته Amphipoda، خانواده Gammaridae با فراوانی 66 درصد بود. ضریب همبستگی اسپیرمن (81/0 = r)، نشان داد که بین شاخص زیستی BMWP/ASPT و ویژگیهای زیستی وابستگی بیشتری وجود دارد. بحث و نتیجه گیری: گرچه نتیجهی تحلیلهای آماری بیانگر عدم اختلاف معنیدار آماری بین شاخص های مورد مطالعه در ایستگاههای شاهد و غیر شاهد بود (05/0 Sig >)، اما تایید میکرد که کیفیت زیستی آب در تمام ایستگاه ها در سطح متوسط به پایین میباشد. نتیجه گیری نهایی، ضمن تعیین بهترین شاخص، آن بود که وضعیت اکوسیستم مطالعه شده، مطلوب نیست.