نقش واسطهای فراشناخت بین کارکردهای اجرایی و یادگیری خودتنظیم در دانشآموزان
نویسندگان
1 گروه علوم تربیتی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران
doi
10.30495/jinev.2021.683373چکیده
پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش واسطهای فراشناخت بین کارکردهای اجرایی و یادگیری خودتنظیم در دانشآموزان انجام شد. این پژوهش از نوع مطالعات همبستگی به روش تحلیل معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشآموزان مقطع متوسطه اول شهر ماکو به تعداد 5000 نفر بود. از این جامعه، تعداد 370 نفر به روش نمونهگیری خوشهای مرحلهای با استفاده از فرمول اسلووین انتخاب شدند. ابزار جمعآوری اطلاعات شامل آزمونهای دسته بندی کارت های ویسکانسین (WCST)، خودتنظیمی برای یادگیری (MSLQ) و باورهای فراشناختی (MCQ) بود. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از همبستگی پیرسون و تحلیل معادلات ساختاری انجام شد. تحلیل دادهها نشان داد که مسیر مستقیم از کارکردهای اجرایی به یادگیری خودتظیم، و باورهای فراشناختی، و مسیر مستقیم از باورهای فراشناختی به یادگیری خودتنظیم از نظر آماری معنیدار بودند. همچنین، کارکرد اجرایی بصورت غیرمستقیم از طریق فراشناخت به شیوه منفی یادگیری خودتنظیم را پیشبینی میکند. با توجه به نتایج میتوان مطرح ساخت که کارکردهای اجرایی بطور مستقیم و همچنین به صورت غیرمستقیم از طریق فراشناخت نقش مهمی در یادگیری خودتنظیم دانش آموزان دارد.