ارزیابی عملکرد دانشکده¬های پزشکی، دندانپزشکی، داروسازی و صنایع غذایی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم پزشکی تهران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری عمومی داروسازی، دانشکده داروسازی و علوم دارویی، واحد علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استادیار اقتصاد و مدیریت دارو، واحد علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
https://doi.org/10.82411/jhm.2026.1199946چکیده
مقدمه : دانشگاهها بهعنوان نهادهای اساسی در تولید دانش و توسعه اجتماعی، نقش بیبدیلی در جوامع ایفا میکنند. عملکرد دانشگاهها در ابعاد مختلف آموزشی، پژوهشی، اجتماعی و مدیریتی، از جمله مولفههای کلیدی است که بر موفقیت این نهادها تأثیر میگذارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی عملکرد دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم پزشکی تهران در این چهار بعد و شناسایی عوامل موثر بر بهبود آن انجام شده است روش : مطالعه حاضر از نظر نوع یک مطالعه توصیفی - مقطعی میباشد که بروی مدیران، کارکنان، دانشجویان و اعضای هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم پزشکی تهران انجام شد. روش نمونه گیری به صورت آسان و مستمر بود و شامل 322 نفر از دانشجویان، اساتید، مدیران و کارمندان بود. در این مطالعه پس از انتخاب نمونههای دادههای مربوط به موضوع پژوهش با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته جمع آوری شد. ابزار گردآوری پژوهش شامل چهار پرسشنامه متفاوت با چهار معیارپژوهش، آموزش، معیار عمومی و اجتماعی و معیار مرتبط با مدیریت میباشد. یافته ها : نتایج تحلیلها نشان میدهد که وضعیت معیارهای ارزیابی عملکرد برای گروههای مختلف (کارکنان، مدیران، دانشجویان و اساتید) از نظر میانگین و سطح معناداری تفاوتهایی را نشان میدهد. معیارهای مرتبط با کارکنان، مدیران و اساتید از سطح مطلوبی برخوردار هستند، در حالی که معیارهای مرتبط با دانشجویان در سطح نسبتاً پایینی قرار دارند. آزمون فریدمن تفاوت معناداری میان رتبهبندی معیارهای ارزیابی عملکرد در هر گروه را تأیید میکند. به طور کلی، معیارهای مرتبط با تحقیقات در دانشجویان و کارکنان جایگاه بالاتری دارند، در حالی که معیارهای عمومی و اجتماعی در بین مدیران و اساتید در بالاترین رتبه قرار گرفتهاند. این نتایج اهمیت توجه به گروههای مختلف و معیارهای کلیدی برای بهبود عملکرد سازمانی را برجسته میکند.. نتیجه گیری : پژوهش حاضر نشان داد که دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم پزشکی تهران، اگرچه در بسیاری از حوزهها عملکرد قابل قبولی دارد، اما برای دستیابی به استانداردهای بالاتر نیازمند اقدامات اصلاحی است. بر اساس یافتهها، تقویت زیرساختهای پژوهشی، افزایش تعاملات بینالمللی، اصلاح فرآیندهای مدیریتی و توجه به نیازهای آموزشی و اجتماعی دانشجویان و کارکنان، از جمله راهکارهایی است که میتواند به بهبود عملکرد دانشگاه کمک کند. این پژوهش محدود به بررسی مقطعی عملکرد دانشگاه بوده و پیشنهاد میشود در مطالعات آینده از روشهای طولی و تحلیلهای کیفی برای دستیابی به درک عمیقتر استفاده شود. همچنین، انجام مطالعات مشابه در سایر واحدهای دانشگاهی میتواند به تعمیم نتایج و توسعه مدلهای بهبود عملکرد کمک کند.
