پیش‌بینی سازگاری اجتماعی، هیجانی و تحصیلی دانش‌آموزان مدارس شاهد براساس بلوغ عاطفی و تحمل پریشانی

نویسندگان

1 دانشگاه تفرش

2 دانشگاه ملایر

3

4 دانشگاه ملایر

5 دانشگاه شهید چمران اهواز

doi
چکیده

مقدمه : عدم سازگاری، یکی از مشکلات شایع بین نوجوانان است. پژوهش حاضر با هدف بررسی پیش‌بینی سازگاری اجتماعی، هیجانی و تحصیلی براساس بلوغ عاطفی و تحمل پریشانی در نوجوانان انجام شد. روش پژوهش توصیفی- همبستگی است. روش: جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش‌آموزان دبیرستان‌های شاهد دوره اول و دوم شهر تهران در سال 1398 بودند که تعداد 198 دانش‌آموز (112 پسر، 86 دختر) به روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل سیاهه سازگاری سینها و سینگ (AISS)، مقیاس بلوغ عاطفی (EMS) و پرسشنامه تحمل پریشانی (DTS) بود. از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گام‌به‌گام برای تحلیل داده‌ها استفاده شد. نتایج: نتایج پژوهش نشان داد که بلوغ عاطفی و تحمل پریشانی با سازگاری اجتماعی، هیجانی و تحصیلی نوجوانان همبستگی مثبت معنی‌دار دارد (05/0>p). نتایج تحلیل رگرسیون گام‌به‌گام نیز حاکی از این بود که در گام اول، بلوغ عاطفی 15 درصد از واریانس سازگاری اجتماعی، هیجانی و تحصیلی نوجوانان را تبیین کرد. در گام دوم، با افزودن تحمل پریشانی به معادله رگرسیون، واریانس تبیین‌شده به 18 درصد افزایش یافت. بنابراین هر دو متغیر بلوغ عاطفی و تحمل پریشانی، قادر به پیش‌بینی سازگاری اجتماعی، هیجانی و تحصیلی نوجوانان بودند. بحث: طبق یافته‌های حاصل، سازگاری اجتماعی، هیجانی و تحصیلی در دانش‌آموزان ازطریق بلوغ عاطفی و تحمل پریشانی قابل پیش‌بینی است. ازاین‌رو لازم است در زمینه سازگاری اجتماعی، هیجانی و تحصیلی نوجوانان به بلوغ عاطفی و تحمل پریشانی آنها و تقویت این متغیرها توجه شود و مداخلات روان‌شناختی به سمت ارتقای بلوغ عاطفی و تحمل پریشانی سوق داده شود.