ماهیت و ویژگی های قرارداد لیسانس و قابلیت انطباق آن با عقود معین در قانون مدنی ایران

نویسندگان

1 پژوهشیار و دانشجوی دکتری تخصصی حقوق خصوصی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران.

2 عضو هیئت علمی گروه حقوق دانشگاه پیام نور. (نویسنده مسئول)

doi
چکیده

لیسانس قراردادی است که در آن اجازه (امتیاز) استفاده از مالکیت های فکری به دیگری واگذار می شود، بدون اینکه انتقال مالکیتی صورت گیرد. این امتیاز اغلب ، نه به طور مستقل ، بلکه در ضمن قراردادهای دیگری همچون فرانشیز، بیع متقابل یا "بی.او.تی" اعطاء می شود. لیسانس انواعی دارد؛ از جمله، انحصاری، غیر انحصاری، انفرادی، ارادی و اجباری. معمولاً در این قرارداددانش فنی نیز منتقل می شود. ارزش و مالیت دانش فنی در سری بودن آن نهفته است، به گونه ایی که اگر در شمار دانش عمومی درآید به اعتبار قرارداد خدشه وارد می شود. لیسانس قراردادی است عهدی، تعاهدی و اغلب تشریفاتی. ماهیت آن با هیچ یک از عقود معین در قانون مدنی ایران منطبق نیست و به نظر می رسد که عقدی بی نام و تابع ماده 10 این قانون باشد