فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: مصرف زیاد منابع خام در صنعت ساختمان، و آب و انرژی پنهان آن ها، موجب آلودگی و تخریب محیط زیست می شود. هدف از پژوهش، توسعه نظریه معماری سرآمد و تبیین روش های دوستدارمحیط زیست، در تخریب ساختمان و کاربست مجدد مصالح یا بهیافت، متناسب با چرخه عمر مفید ساختمان است. روش بررسی: روش تحقیق پژوهش، توصیفی تحلیلی است. در بیان مفاهیم نظری از روش توصیفی استفاده شده و بر اساس روش تحلیل کیفی مبتنی بر نظرات کارشناسی، این مفاهیم بسط داده شده اند. یافته ها: تحلیل ها نشان می دهند که یکی از روش های پایدار در طراحی و اجرا ساختمان، پیش بینی اصل ِواسازی است. طراحی انعطاف پذیر امکان بازاستفاده از مصالح ساختمانی را فراهم کرده و امکان مدیریت مصالح با قابلیت بازاستفاده خلاقانه، بهیافت و بازیافت را به عنوان بخشی از زیبایی شناسی سبز مقدور می سازد. نگاه هولیستیک و رویکرد یکپارچه به فرآیند طراحی، اجرا و تخریب آثار معماری، موضوع کلیدی در موفقیت محسوب می شوند. بحث و نتیجه گیری: اصل واسازی نوعی انعطاف پذیری در الگوی معماری دوستدار طبیعت و زیست سازگار است، که بر استفاده مجدد از مصالح پس از پایان عمر مفید ساختمان تاکید می کند. تاکید بر ترسیم طرحواره‎ای جامع نگر از مراحل اولیه فرآیند طراحی معماری، از نوعی نگاه معمارانه و رویکرد طراحی مینا به بهره وری در مصرف انرژی سرچشمه می گیرد.