چالشهای نظارت دولت بر ساخت و سازهای شهری از منظر فقه امامیه
نویسندگان
1 دانشجوي دكتري حقوق عمومي، واحد نجف¬آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ايران.
2 استادیار گروه حقوق، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ايران. (نویسنده مسئول)
3 استاد گروه حقوق، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ايران.
doi
چکیده
دین مبین اسلام در کلیه مسائل مادي و معنوی فعالیتهای انسان را با معنویات پیوند زده و هیچگاه این دو مقوله را از همدیگر جدا ندانسته است. قرآن و مهمترین منبع استنباط احکام به شمار میرود و احکام موضوعات جدید با بهره گیري از آیات قابل استنباط است و احادیث مربوط، مصادیقی از آنها را ذکر کردهاند و آنها را تخصیص نزده و مقید نساختهاند. در مقاله حاضر با رجوع به قرآن و روایات، تجلّی «نظارت» به عنوان مهمترین اصل حقوقی بر نظارت بر ساخت و ساز در معماري مسکونی و شهري، بررسی شده است. در واقع آنچه که میتوان تصور نمود یعنی وضعیت مدیریت شهري را با اخلال مواجه کرده و غالباً موجب قصور در حمایت جدي و مقتدرانه از برنامههاي وزارت راه و شهرسازي است. تعدد مراکز تصمیمگیري ملی و استانی و بعضاً عدم تمکین به قوانین و مقررات جاری و اعمال سلیقه از سوی بعضی از صاحب منصبان در مورد ساخت و ساز در شهرهای و موازی کاری میباشد. آنچه که در اینجا حائز اهمیت است با استناد به برخی قوانین ، ساخت و سازهای شهری محمل مصوباتی شده که خود به مفری برای درآمد شهرداري تبدیل شده است که از منظر فقهی مورد سوال است.
