طراحی الگوی مطلوب یادگیری ترکیبی در دانشگاه پیامنور
نویسندگان
1 گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 دانشیار، گروه مدیریت آموزشی، دانشکدة مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 استاد، گروه مدیریت آموزشی، دانشکدة مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
4 دانشیار، گروه مدیریت آموزشی، دانشکدة مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
doi
10.30495/jinev.2022.1957258.2711چکیده
پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی آموزش ترکیبی در دانشگاه پیامنور انجام پذیرفته است. بر این اساس رویکرد پژوهش، از نوع کیفی به شیوه تحلیل محتوای کیفی و از نوع عرفی استفاده شده است، بدین منظور برای بررسی پیشینه پژوهش و جمعآوری دادههای متناسب با هدف پژوهش از منابع موجود در پایاننامهها، کتابخانه، طرحهای پژوهشی و مقالات موجود در پایگاههای اطلاعات داخل و خارج کشور استفاده شد. روند پژوهش ابتدا با مصاحبه متخصصان حوزه آموزش، برنامهریزی و آموزش ترکیبی آغاز شد بدین منظور 25 نفر در داخل و خارج از دانشگاه استفاده شد و در ادامه به بررسی مقالات، منابع و اسناد به ترتیب کل مطالعات مرتبط با کلید واژهها شامل 89 مورد بدست آمد، پس از بررسی منابع 35 اثر نامرتبط حذف گردید، بنابراین در این پژوهش 54 منبع جهت بررسی انتخاب شد. پس از گردآوری دادهها، یافتهها و نتایج پژوهشها به تفکیک استخراج و مورد تحلیل و بررسی قرار گرفت. نتایج جهت پاسخگویی به سؤالات پژوهش در رابطه با الگوی مطلوب آموزش ترکیبی در دانشگاه پیامنور به شرح ذیل بدست آمد که شامل 6 مؤلفه و 37 شاخص میباشد که به ترتیب شامل عناصر آموزش ترکیبی 5 شاخص، ویژگیها 7 شاخص، کیفیت 6 شاخص، نکات قوت 6 شاخص، موانع و چالش 7 شاخص، شرایط عملیاتی 6 شاخص تعیین گردید. فلذا استفاده از مدل ارائه شده در بهبود و اثربخشی آموزش و یادگیری در دانشگاه پیامنور مؤثر خواهد بود.