فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در مقاله حاضر حکم فقهی حاجت خواهی از اولیا تبیین می¬شود. تعریف دعا (حاجت¬خواهی مصطلح) مورد نقادی قرار گرفته و ادله فقهی نهی از حاجت¬خواهی ماورایی از موجودات الهی، قدیسان و فرشتگان را بیان نموده و تعریفی صحیح طبق ادله قرآنی و فقهی ارائه می¬گردد. از آنجایی که برای واژه¬های «دعا» و «عبادت» حقیقت شرعیه توسط شارع مقدس استعمال نشده است؛ لذا به حقیقت عرفیه ادیان مراجعه می¬کنیم که محدود به عرف مسلمین نمی¬باشد. در عرف جهانی حاجت¬خواهی اصطلاحی، نیایش و پرستش نامیده می¬شود و عدم نیت الوهیت «داعی» بر تحقق دعا و عبادت که «مدعو» در آن خدا، موجودات الهی و قدیسان هستند نقشی ندارد. در تحقیق حاضر توحید عبادی (نهی از پرستش غیر خدا)، توقیفیت عبادات (کیفیت و کمیت عبادات) و موارد فوق¬الذکر را مبنا قرار داده و در نتیجه حرمت حاجت¬خواهی از اولیا، که برای آن جوازی توسط شارع بیان نشده است استنباط می¬شود.